Sonsuza kadar yanmak adil mi?

Cehennemi her coğrafya ya da duygu duruma göre yorumlayabiliriz. Çölde ateştir kutuplarda buz evladını kaybedene depresyona girene ocagı batana ağır bir darbe yiyene hayat cehennemdir. Burdan kasıtla verilen imtiyazların geri alınması cehennemlik bir durumdur. Sonsuza kadar cehaletle kınanmış bir şekilde bırakılmakta bir nevi sonsuz ateşin içinde yanmak olacaktır zira yaşarken felsefe yapma bilgi edinme herşeyi öğrenme yetimiz varken dünyevi arzular peşinde koşarak bunları red ederek öldük ve yaratıcıyı anlama kapasitemizi red ettik ruhumuzu onunla bütünleştiremeden ahirete göçtük işte bu en büyük cehennemdir. Yani verilen beyin ve aklı kullanmamanın sonucu cehennemdir. Bize herseyi öğrenme imkanı sunan şey fiziksel bedenimizdir maddiyatıda maneviyatıda enerjiyide inceleyebilme imkanımız varken boş bir hayatla heba edersek somucunda sonsuz pişmanlık içine düşücez çünkü mutlak akıl olan yaratıcıya ancak akılla gidilir.. Kuranı kerimde Allah gecen her yere akıl kelimesini koyarsak aklın bize ne yapmamız gerektigi söyledigini görürüz..

Sonlu bir yaşamda yapılanlar için sonsuz ateşte yakmak adil ise tanrıda adil değildir. Önce yarat, sonra bir kader yaz, yazılan kader kötü ise sonsuz ateşte yak, o zaman yapacak bir şey yok, iyi birisi olsan dahi tanrı seni yakabilir. Zaten iyi ne? Kötü ne? Bunlara cevap verilmeli önce, sonra tanrı iyi mi? Kötü mü? Bu sorulara cevap verilmesi lazım.

Zaten ben tanrıya inanmıyorum bu insanların uydurmasıdır yani geçmiş zamanda insanlar daha bilimi bilmiyorken dinleri yazmışlardır korkutmak ya da kurallara uymaları için. bu yüzden de tanrıya inanmıyorum. ayrıca sonsuza kadar ceza adil ve mantıklı değil için de en küçük sevgi olan bir şey sonsuz cezayı mantıklı bulmaz zaten.