Bu fotoğrafta 20. Yüzyılın en büyük sanatçılarından Picasso'nun yaşamındaki ilk (Solda, 1896) ve son (Sağda, 1972) otoportrelerini görüyorsunuz.Şüphesiz onun sürrealizmi ve kübizme yolculuğu onu sıradışı ve ikonik bir değişime taşımış. Ama o seviyede olmasa da hayatımızda her 10 yılda bir bizlerin de sanata ve hayata dair tercihleri değişime uğruyor. Bu yüzden eskiden sevdiğimiz bazı tatlara, müziklere, kitaplar, filmlere ve hatta insanlara bugün yer vermiyoruz hayatımızda. Bakış açımız değişime uğradıkça tercihlerimiz de değişiyor.
Son 10 yılı düşününce, neleri değiştirdik hayatımızda?
15-20 li yaşlarda anarşist bir metalciydim, 25 sonrası pop, elektronik, şimdilerde opera jazz vs tüm müzik türlerine açığım. onun dışında bir değişim yaşamadım…
Kırışıklıklarım arttı 😌, saçlarımın belli bölgelerinde beyazlar var🤭.. Gülümsemem, azaldı, kahkahalarım arttı..😀.. Bakış açım güçlendi🤜🤛.. Sağlık problemlerim arttı, düşüncelerim değişti.. Bencil değilken 10 sene önce, Bencil olmanın aslında mantıklı olduğunu , ben var olmazsam kimse varolmaz demeyi öğretti.. Iyi ki değişmişim, hatta keşke şu an ki düşüncelerim, 10 sene önceki kadında olsaydı diyorum 😌
Son 10 yılda belki teknoloji olarak vs olumlu yönde değişmiş olabiliriz ama özelikle manevi olarak olumsuz şekilde değiştik. Mesela duygulara daha az yer verilmeye başlandı falan..
Picasso sevmiyorum. Adamın yaptığı saçma sapan şeyleri de sanat diye adlandıranları anlayamıyorum. Sanat dediğin şey insanlara hitap etmeli. Hitap etmesi için de güzel olmalı. Ama bu adamın çizdiği bütün resimler anlamsız ve saçma.
Yapacak bir şey yok. 😅 Sürrealizm ve kübizm evrensel sanatın değişmeyecek bir parçası. Kimisi anlamı gerçekçilikte bulur kimisi geometrik şekillerde kimisi de soyut olanda. 🤷🏻♂️