Sanat mutsuzluktan mı doğar?

Sanat baskıdan mutsuzluktan mutluktan düşünebileceğin her şeyden doğa bilir. Nefretten sevgiden isyandan tüm duygulardan doğar taşar. İnsanlar sevdiğinde nefret ettiğinde özlediğinde dünyaya herşeye isyan ettiğinde en güzel eselerini üretir. Bir nevi terapi gibi düşün.

Düşündüm de, gerçekten "asla" mı mutluluktan doğmaz sanat? Belki çok nadir. Zaten insan mutlu olduğu zaman sanata yönelmek yerine onu mutlu eden kişilere, nesnelere yönelir.
İnsan acılarını ve yalnızlığını paylaşacak bir şey bulamayınca sanatıyla yansıtıyor bunu ve bizler onda kendi acımızı buldukça daha da değerli kılıyoruz. Oysa mutluluk, çoğumuzun bulup ardından hemen kaybettiği bir şey. Yazamayacak kadar kısa bir süre dahil oluyor belki de hayatımıza. Yazamayacak, çizemeyecek, anlayıp anlatamayacak kadar kısa bir süreliğine..