Sanatsal bakış açısı nasıl kazanılır?

Kainatta "estetik" denilen bir olgu vardır, kiminin bünyesinde vardır, kiminde yoktur.

Tek bir kelime dahi okuyamayan, tahsilden bihaber bir mozaik sanatçısını izledim evvelki yıl bir belgeselde mesela. Yahut, tahsilin en yüksek mertebesine dek giden ve sonrasında ressam olmayı seçen birini de...

Ya Rab çok büyüktür, kimine tılsımlı bir nahiflik, estetik ve bir şeyler üretebilecek kadar ince fikir verirken, diğerleri onu garipseyebilir, gülebilir ve anlamsız bulabilir. İlkokulda bizzat sınıf öğretmenim dahî bana güler, asla o karakalemleri benim yaptığıma inanmaz idi. Lisede kendi adıma sergi açınca hayretle görmeye geldiler, orada da bıraktım. Sanırım bir şeyleri ispat etmek istedim, Allah vergisi bir kalem tutuşum var belki, bilemiyorum ama hayalimde "çizmek" yoktur, arada kağıda çizmek olabilir ama bu benim için bir sanat yolu hevesi değildi mesela. Allah'ın verdiği ruh ve kabiliyet ile, kim kendini tanır ve kendine ehemmiyet verir ise zamanla muhakkak mükemmel şeyler çıkartabilir ortaya.

Geniş bir perspektiften bakmayı bilmek için alışılanların dışından gelen ve ruhaniyete yönelik bir göz ile görmek gerekir. Kendi bilincini buna çevirip, doğanın içinde ki sanatı ve sanatçıyı anlayarak gelişen bir bakış açısı tomurcuklarını sezimlemekle başlayacağının düşüncesindeyim.

Her baktığında bir manâ aramak ile başlar bence🙂

Farklı bakmak, farklı kılar. Sivas ulu camii kapıların birisinden, gölgeleri bir kadının namaz kılışını gösteriyor.