Oğuz Atay'ın tutunamayanlar kitabını okuyanınız var mı? Bir tek ben mi o kitaptan bir şey anlamadım ya :(?

Tutunamayanları çok defa teşebbüs etmiş biri olarak gerçekten ilk postmoder roman olma özelliğini hak eden ciddi bir eser olduğunu rahatlıkla söyleyebilirim. Ve bu kitabı okuyup anlamayan bir sürü insan olduğunu söyleyebilirim.

Tutunamayanları ikinci kez gördüğüm için orada yazdıklarımın aynısını kopyala yapıştır yapacağım.

Kitap olarak hala yorum yapmadığım ancak sürekli tekrar okumak için fırsat bekleyen her okuduğum kitapta aklıma gelen bir kitap. 4 kere teşebbüs etmiş biri olarak galiba teşebbüslerimin karşılığını aldığımı düşünüyorum.

Ne zaman kitap muhabbetleri geçse Tutunamayanlara mutlaka söz geliyor. Ve şöyle katagorize etmek mümkündür.

1. Kategoride kitabı atlayarak okuyup (zira kalındır, malum), "ne gerek var hepsini okumaya ben işin özüne vakıf oldum" diyerek, kitapta kendini bulanlardır. uzun ve noktalama işaretsiz bölümden hiç bir halt anlamamışlardır ancak oğuz atay tam da kendilerini anlatmıştır.

2. Kategoride şekilciler vardır. sıkıntıdan patlayarak kitabı bitirmişlerdir. bu kategori kendi içinde
a) Yarıda bırakanlar
b) Yarıda bırakmış kadar olanlar olarak ikiye ayrılır.

3. Kategoride Ahmet Altan okurları vardır, anlatımı beğenmezler, dili üslubu beğenmezler, aşk nerdedir? kadın ruhuna göndermeler nerdedir?
4. Kategoride kitap bittikten sonra aptala dönenler vardır. yıllardır herkesin dilinde olduğu için okumayı reddettikleri tutunamayanları bu kadar geç okudukları için kendilerine kızarlar. bu kategoride içinde ikiye ayrılır :

a) Tutunamayanların misyoneri olanlar: sürekli birilerine tutunamayanları tavsiye ederler. şunu okumalısın, 176daki göndermeler muhteşem vs. diyerek ömür geçirirler

b) Susanlar: Alnından öpülesidirler.

Hoşça kalın.

Ömürlük kitaptır. Biraz birikim şart illa ki.
Bir de ileri yaşlarda okuyalım bakalım, Selimlik yapmazsak.