Hakikate ermek nedir?

Bu sözleri nereden okuduğunuzu bilmiyorum ancak güzel manalara işaret ediyor oluşu herkes tarafından anlaşılacak bir şey değil.
Kendimce yorumlamak isterim ama ne kadar başarırım bilmiyorum..

Kendini de dünyayı da okuyup,
Anlayıp yutmak,
Ve dürüp kaldırmak mıdır defteri?

"Nefsini bilen Rabbini bilir."
(İbn Teymiye: Mevzudur, dedi. es-Sem'anî ise: Bunun merfu olarak bilinmediğini, Yahya b. Muaz er-Razî’nin sözü olduğunu, söyledi.)

Dillerde hadis olarak dolaşan bu söz, hadis olsa da olmasa da manen bir gerçekliğe işaret eder.
O da insanin acziyetini bilip, nefsinin derinliklerine ulaşması ve kendi benliğini ortadan kaldırıp Rabbe ulaşmasıdır..

Nitekim ayetle sabit bir mana, gerçekten keşfedilmeye değer..
"Nefsini aşağılık yapandan başka, kim İbrahim’in dininden yüz çevirir?" (Bakara, 2/130)

Hal böyle iken, nefsini terbiye etmek suretiyle onu kontrol altına alması, yani benliğini yitirmesi, kalbinde nefsi emmareye dair bir zerre bile bırakmaması, kısacası kendinden geçmesi.. tasavvufçuların ve hakikat arayışında olanların da izlediği bir yoldur..

İzni ilahi ile, "kıldan ince kılıçtan keskin.." bu yol insanı hakikat perdelerinden kurtaran bir seçimdir..

Anlaşılmaz olanın gövdesinden
Kendine yeni bir "kendilik"
Yontup çıkarmak mı?

Bu söze gelirsek, yanılmaktan çekindiğim bir meseleyi içeriyor.
Müslümana düşen bildiği konuda söyleyip, bilmediği yerde sükut etmesidir.
"Sizden biriniz ya hayır söylesin, veyahut sussun.."

Anlaşılmaz olanın gövdesi de nedir?
İnsan nefsinden veya mutlak surette örnek bir şahsiyetten, bozulmamış bir ben merkezinden bahsediliyorsa ne iyi,

Elbette kendine uyan taraflarıyla ve tabi nasibi kadar kendine yeni bir yol bulabilir..

#Selâmetle 🙂