Post-it'lere Canavarlar Çizerek Hepimizi Neşelendiren(!) Sanatçı: John Kenn Mortensen

Küçüklüğümüzde veya büyüğümüz de izlediğimiz filmlerin etkisinde kalıp kafamızda bir sürü canavarlar ve hikayeler kurarız. Bu bazen öyle bir hal alır ki artık bulunduğumuz odanın içinde hapsoluruz ve başka bir yere gitmeye korkarız. Filmlerin dışında bazen evde geceleyin tek başımıza kaldığımızda karanlıkta en ufak duyduğumuz ses irkilmemize ve senaryo kurmamıza neden olur. İşte ben sizin kafanızdaki kurduğunuz senaryoları size canlandıracağım. Daha doğrusu illüstratör John Kenn Mortensen size canlandıracak.

Pencereden bizi gözetleyen bir canavar

Ah şu pencereler hep korku nedeni. Rüzgarda çarpan bir pencere veya kendiliğinden açılan pencere bize ter döktürecek olaylar.

Dışarda tek başımıza dolaşırken bizi gözetleyen gözler

Özellikle tenha bir sokakta yürürken sanki arkamızdan biri gelip bize saldırıp öldüreceğini düşünürüz. Sokaktaki en küçük kedi tıkırtısı bile bize ecel terleri döktürür. Bu yüzden insanlar hep genelde tenha ve karanlık yerlerde yürümezler.

Gecenin bir saatinde kapı çalması

Geceleyin çalan kapı kadar atraksiyon dolu bir olay yok. O an nabzımız çok hızlı atar ve adrenalin seviyesi hat safhada olur.

Banyo yapınca elektrik giderse...

Çıplaklığın verdiği vehametle olsa gerek elektrik gidince sanki bir el arkamızdan dokunacak gibi. Sesiz bir ortam olur ve sadece siz ve suyun sesi olursunuz. O karanlıkta her an her şey olabilir gibi oluyor.

Uyurken sanki bir canavarla başbaşa kaldığımızı hissederiz

Nedense uyuyacağımız zaman aklımıza hiç olmayacak şeyler gelir ve yatakta bir oraya döneriz bir buraya.

Korku dolu bir şey okuduğumuz zaman o anı yaşayacakmışız gibi korkarız

Bazen yazar o kadar etkileyici yazar ki kitabını sanki içinde yaşıyormuşuz gibi oluruz.

Bunlar da diğer korku senaryoları