Yaraları Hırçın Bir Çocuk Gibi Kazıyan Adam: Emre Aydın

Hayatımıza girdiği ilk günden, yani 'Sövdüm sövdüm ben dünyaya' dediği Afili Yanlızlık'ta sapladı ilk hançeri.

Belki yaptığı bir kıymığı çıkarmaktı.

Kalbimize saplanıp kalan, acıması doğaldı bu yüzden...

Ayrılığın evrilişiyle biz de sakinleştik o da...

Aşk gittiğinde bitmiyor her zaman, giden bedenler, piç gibi kalan hisler ortada.. Kim alırsa onun oldular.

Sen giderken ben
Işıkları söndürdüm
Prangalar giyindim
Tam dört yıl olmuş dün

İmkansız olmuşuz, hayattayken üstelik.

Kimse karşısında bu kadar aciz kalmak istemiyoruz. Kimseye belki bir gün özlersin ümidiyle çaresizce saplanmak istemiyoruz. Yaralanmaktan bu yüzden kaçıyoruz.

Yani aşktan...

Belki bir gün özlersin, Başka ADAMLARLA
Başka şehirlerde, Yürürken
Okuduğun ilk roman, Sevdiğin ilk ADAM
Yasal acılarından, Hatta yalnızlıktan
Belki dolar gözlerin, Başka ADAMLARA
Başka şehirlerde, Belli etmezsin

Kaybettikçe bir çentik attı
Alnımın üstüne Tanrı
Büyüdün dedi. Bu yağmurlar bu yüzden.