O Eski Sevimli Çocuk Gitti, Yerine Gaddar Bir Adam Geldi

Merhabalar. Sitede yeniyim. Bence uygulamasını gördüm ve bu fırsattan yararlanmak istedim. Ben 21 yaşında bir gencim. İçimi buraya döküyorum. Bu yaşantımı sadece sizlere anlatıyorum. Ben çevrem tarafından çok sevilen biriyim. Benim sevimli, güler yüzlü ve cana yakın bir insan olduğumu söylerler. Daha doğrusu söylerlerdi. Evet küçükken böyleydim ben. Ama büyüyünce işler değişti.

Çok kinci ve gururlu biri oldum.

Ben çok kinci bir insanım. Bana yapılan bir kötülüğün intikamını almadan duramam. Benim bazı sınırlarım vardır. Ailem yetişmem için ellerinden geleni yaptı. Ailem bana iyi baktı ve bir dediğimi iki etmedi. Ama annemin benim hoşuma gitmediği bazı şeyleri yapması benim canımı sıkmaya başladı. Beni öfkelendirdiği zaman gözünün önünde tabağı yere vurdum, telefonu duvara fırlattım.

En son 5 ay önce beni öfkelendirdiğinde vazoyu ona fırlatmıştım. Ona karşı pek sevgi beslemiyorum. Annem sadece hoşlanmadığım şeyleri yapıyor. Kendimi kısıtlanmış gibi hissediyorum. Kim olursa olsun bana yanlış yapana içimde nefret beslerim. Aynı zamanda çok gururlu bir insanım. Ben bir kızı tam 5 yıl platonik olarak sevdim. Fiziksel görünüşüm birçok kızın dikkatini çekmiştir. Ben hiç onlara yanaşmadım bile.

Sevgime sadık kaldım. Onunla evlilik hayalleri kurdum.

Sadece evlilik değil, cennette bile ebediyen onunla yaşamayı arzuladım. Fakat benim bu duygularıma bir yanıt vermedi. Anlayacağınız üzere beni kabul etmedi. O andan sonra bende bir çöküntü başladı. Onu unutmak istedim ve kendime uğraşlar edindim. Ben çok gururluyum. Ben ya onunla evlenirim ya da hiç evlenmem diye yemin etmiş bir insanım. Artık hiç evlenmeyeceğim. Aleme inat olsun benim için bitmiştir. O kız kararından vazgeçip bana

Sana sevgi beslemeye başladım, teklifin hala geçerli mi ?

derse eğer ve ben gene canımdan çok seviyorsam eğer, gururumdan kabul etmem. Bu sefer ben reddederim. Beni ilk başta reddettiyse o defter kapanmıştır. Bu kadar gururlu bir insanım.

Özgürlüğüme çok düşkün bir insanım, kimse beni kısıtlayamaz!

Şu hayatta en nefret ettiğim şey birinin beni kısıtlamasıdır. Her ne olursa olsun, ekmeğimi elinde bulundan bir adam bile beni kısıtlarsa ona gerekeni yaparım. Benim bağımsızlığım ve gururum her şeyden önce gelir. Bunların ezilmesine asla müsaade etmem !

Ailem beni kısıtlamaz. Şuana kadar ne dediysem yaptılar. Ama benim şahsi fikirlerime ve düşüncelerime uymak zorundalar. Ben böyle düşünüyorum.

Nefret ettiğim insanların zarar görmesini isteyen bir insanım.

Ben fiziksel olarak da kuvvetli biriyim. Ama bugüne kadar hiç kimseyle kavga etmedim. Benim kararttığım bazı insanlar var. Bunlardan ilki sapıklardır. Ben sürekli başka kadınlara yavşayan erkeklerden nefret eden bir insanım. Bu kişileri cezalandırmak için onlara bulaşmak isterim. Bunların varlığı beni rahatsız eder.

Aynı şekilde bunlara yanaşan kadınlardan da nefret ederim. Bu kişilere gözümün önünde tecavüz edilse hiç müdahale dahi etmem. O derece kin ve nefret beslerim. Bu kişi ister 18 yaşında olsun, ister 70 yaşında olsun. Fark etmez.

Çabuk öfkelenen bir insan oldum.

Önceden çok sakin huylu, sevecen bir insandım. Ama o eski sevimli Yılmaz gitti, yerine içi soru işaretleriyle dolu Yılmaz geldi. Hayattan bıktım ben. Hayatı tanımaya başlayınca hayattan nefret etmeye başladım. Ben bazı şeyleri çok takan bir insanım. Örnek verecek olursam ben evlilik öncesi ilişkiye aşırı derecede karşı bir insanım. Bu tutumum karşısında birisinin bu düşünceme saygısızlık etmesi o kişiye kin ve nefret beslememe neden oluyor.

Öfkelendiğim zaman eşyalara zarar veriyorum. Kendime zarar veriyorum. Kafamı duvarlara vuruyorum. Arkadaşım ''Evlilik öncesi dininin emri gereğince cinsel birliktelik yaşamayan adama bir şey diyemem. Ama gerçek Müslümanlık bu değil. Gerçek bir Müslüman bunu sorun etmez'' deyince atlattım. ''Sana mı kaldı bunun tespiti ?'' deyip ona hakaretler ettim. O günden sonra yüzüne bile bakmadım. Bu kişi benim samimi arkadaşımdı, tabi bunu söyleyene kadar...

Kadınlardan nefret etmeye başladım. Buna annem de dahildir.

Günümüzdeki erkek-kadın ilişkileri beni hayattan soğuttu. Güvenim zedelendi. Diyeceğim şu ki: Kim olursa olsun, benim belirlediğim sınırların ötesine geçen insanlara kin ve nefret beslerim. Bu olayı tam bir hafta kafama takmaya başladım. Bu sitede bile birisinin bana hakaret edip beni engellemesi üzerine iki gün öfkemden titreyerek gezdim. Ona beddualar ettim. Ben bunları uzun süre kafama takan bir insanım.

Ayrıca bende ileri derecede migren var. Öfkelendiğim zamanlarda baş ağrısı çekerim. Bu baş ağrısı öyle bir ağdırı ki, günlük işlerini yerine getiremeyecek, konuşamayacak ve düşünemeyecek kadar ileri boyutta bir ağrıdır. Yaşayan bir ölü gibi olurum. Ağrı gözlerime de vurur. İşte ben öfkelendiğim zaman ceza olarak bu ağrıyı çekiyorum. O ağrıyı çekme sebebim olan insana da beddualar ediyorum. O derece kin ve nefret besliyorum. Bunlar benim elimde olmayan şeyler.

Tek bir isteğim var: Vatanım için şehit olmak.

Aslında sebebini bilmiyorum. Ama ben vatana, millete bağlı bir insanım. Sefil bir hayat içerisinde değilim. Maddi durumumuz oldukça iyi. Ailem beni yetiştirmek için uğraştı ve beni terbiye etti. Boğaziçi Üniversitesi Tarih bölümü öğrencisiyim. Okumaya meraklıyım. İlme meraklıyım. Ama tüm bunların benim için bir değeri yok.

Kısacası, karşınızda hayattan bıkmış bir gaddar var. Sebebini bilmiyorum ama nefret ediyorum bu hayattan. Benim ter arzum, vatanım için şehit olmaktır. Ölümden hiç korkmam. Keşke Ankara'daki patlamada ölenler arasında bende olsaydım. Keşke o insanlar yerine ben ölseydim. Vatanım için şehit olmak benim için çok önemlidir. Sırf askerliğimi yapmak için, doğuda bizzat Hakkari'yi seçebilmek için kazandığım üniversiteyi bile okumama kararı almıştım.

Ne kadar zengin olursam olayım, ne kadar sevilirsem sevileyim; bunların benim için bir değeri yok.

Paradan nefret eden bir insanım. Benim artık tek arzum vatanım için şehit olmaktır. Versinler bana silahı, çok hevesliyim, vatanımı korumak için elimden geleni yapmaya, yeter ki beni anlasınlar. Tek arzumdur vatanım için şehit olmak. Ama bir yandan da bakıyorum ve kendi kendime ''Bu insanlar uğruna mı kendi canımı feda edeceğim ?'' demekten kendimi alıkoyamıyorum.

Kendi kendime konuşmaya, hayali karakterler yaratıp onlarla dertleşmeye başladım.

Deli miyim yoksa hasta mıyım bilmiyorum. Kendimi çok yalnız hissediyorum. Bazen tek başıma kaldığımda hayali karakterler canlandırıp onlarla sohbet ediyorum. İçimi onlara döküyorum. En büyük zorum, sebebini bilmediğim nedenler üzerine acı çekmemdir. Bazen durduk yere ağlıyorum. Çekiliyorum köşeme, hıçkıra hıçkıra bir çocuk gibi ağlıyorum. Bazen alıyorum oyuncağı, bir çocuk gibi oynamaya başlıyorum. O zamanlarda ruh yaşım birden küçülüyor.

Ama ne zaman toplum içine karışsam, ruhum yaşlanıyor. Kendimi çok yorgun ve halsiz hissediyorum. 5 yıl sevgimi içime attım, çektiğim sıkıntıların hepsini içime attım, öfkemi içime attım; artık şiştim. Bu yükü hafifletmek için canlandırdığım bu hayali karakterlerle konuşmaya başladım. Dertlerimi onlara anlattım.

Öz güveni düşük ve arkadaş çevresi az olan bir insan değilim.

Ben her alanda kendime güvenirim. Utangaç, içine kapanık bir insan değilim. Arkadaşlarımla vakit geçiririm. Ama önüme dünyayı serseniz değişen bir şey olmayacaktır. Ben artık buyum. Bazı zamanlar kendimden nefret ediyorum. Oysa ben hiçbir insana zarar vermedim. Ben ne istiyorum biliyor musunuz ? Vatanım için şehit olduktan sonra cennette kimsenin olmadığı, sadece kendimin yaşayacağı ve diğer insanlardan uzak bir yerde yaşamak...

Bana hakaret etmeyin, dokunmayın, aşağılamayın.

Evet. Ben buyum. Eminim bir çoğunuz benim rus hastası olduğumu düşünecektir. Bunun böyle olmasını ben istemedim. Ben sadece içimi klavyem ve göz yaşlarım eşliğinde buraya döktüm. Lütfen benim vatanımı savunurken canımı seve seve feda etmeme hakaret etmeyin. ''Evet o, vatanı için şehit olmak isteyen biridir'' deyip geçin.

Lütfen bana psikolojik tedavi al demeyin. Bu illetten kurtulmak için elimden geleni yaptım, buna psikolojik destekte dahildir. O yüzden lütfen şöyle yapın, böyle yapın demeyin. Ben düzelmeyeceğim. Lütfen beni bu şekilde kabul edin. Lütfen bana bulaşmayın. Beni vatanı için şehit olmak isteyen biri olarak görün. Zaten okulumu bitirdikten sonra polis özel harekat olmak için çaba göstereceğim. İnsanın vatanını koruyarak ölmesi güzel bir şey. Umarım bu dileğim gerçekleşir.

Bunu okuduysanız teşekkür ederim. Umarım hayatınız istediğiniz gibi olur.