Yaşam Bir Yanılsamadan İbarettir

Neden varız ve neden yaşıyoruz?

Hayatın Anlamsızlığı ve Acılarla Dolu Olması

Düşünün, elinizi sürekli belli aralıklarla kesen bir makine var ve elinizi kurtarmak size bağlı, yani acıyı derhal sonlandırabilirsiniz; bu durumda yıllar boyu acı çekmek mi istersiniz yoksa bir an önce kurtulmak mı?

Demek istediğim: neden intihar etmiyoruz da inadına bunca acıya rağmen yaşıyoruz?

Buna birçok fiilozof tarafından birçok cevap getirildi elbet, fakat benim benimsediğim şundan ibaret:

İntihar etmiyoruz çünkü intihar etmek istemiyoruz. Fakat burada ki "isteme" kelimesi yanlış anlaşılmasın, bize bağlı değil. Bu daha çok fitrî bir olgu. Evrimsel olarak canlıların iki görevi vardır:

• Hayatta kalmak
• Soyunu devam ettirmek

Ve çoğu zaman irademiz bu fitrî olguyu yenemiyor. Bunun sonucunda hâlâ acılar karşısında direnmeye çalışıyoruz.

Direnmeye çalışan biz insanlarda bazı dayanacak noktalar arıyoruz. Kimimiz bir din için yaşadığını söylüyor, kimisi bir ideoloji peşinde.

Çünkü gâye olmadan yaşamak, hayatta kalmak neredeyse imkânsız.

Tutunduğumuz "Gâyelerin" Geçersizliği

Özellikle din ve Tanrı hususuna değinmek istiyorum. "İntihar kötüdür çünkü Tanrı'nın verdiği canı bir o alabilir." Ve bunun farklı varyansları...

Ataları bir şey bilmeyen ve doğru yolu da bulamayan kimseler olsa da mı? Maide 104

Çoğu kişi kabul etmese de inanmalarının yegâne sebebi müslüman ya da hangi dine mensup ailede doğduysa o ailenin dini olduğu içindir. Ben İslam'ı ele alacağım.

Şu anda sorsanız müslüman diyen bol ama inandıkları Tanrı'nın zorunlu kıldıklarını yapan kaç kişi? Nerede 5 vakit namazları, nerede "kötülükten men, iyiliğin emri"

Onlar müslüman, onlardan âlâ insan yoktur! Neden yaşıyorlar, Allah için. Ya Allah yoksa? Ya gaflet içindeyseniz?

Kaldı ki sahtekârlık öyle bir boyuttadır ki, Tanrı'yı işlerine alet ederek insanları manipüle etmeye çalışırlar. Bırakın İslam'ın ve diğer dinlerin sahteliğini, bırakın Tanrı'nın var olmamasını, bunlar zaten tamamen bir yanılsama, bir hayâl içindeler.

Onlarda biliyor hayatın anlamsızlığını fakat kabullenmiyorlar.

İnsanın en iyi tarifi iki ayaklı ve nankör olmasıdır.

Dostoyevski

İnsanın Kusurlu Bir Yaratık Olması

Bizler ki dünyanın sahipleri, bizler ki efendiler!

İnsan soyunu devam ettirmesi gereken bir canlı değil, yok olması gereken bir yaratıktır.

Dünya bizsiz çok daha iyi olacaktır. Tüm bu çöpler, kirlilikler... Diğer canlılar üzerinde insanın diktatörlüğü.

Hiç düşünmeden koparılır papatya toprağından, teker teker yolunup "insanın sevip sevmediğini" anlarız...

İnsan sadece kötü değil, katlanılmaz bir yaratıktır. Bu yüzdendir tüm bu dinler tüm bu eğlenceler... İnsan kendisine bile katlanamaz çünkü.

"Dünya mutlu olmamız için tasarlanmadı."

Ve böyle dünyada yaşamakta, yaşam getirmekte ne büyük ahmaklıktır!