Hayattaki Tesadüfler

Bu benim değil bir arkadaşımın hikayesidir. Çok etkilendim yazmak istedim. O anlattı ben yazdım , umarım beğenirsiniz.

Her şey ben 16 yaşındayken başlamıştı.

O zaman lise 2 ye gidiyordum ve daha önce hiç sevgilim olmamıştı. Öyle erkeklerle anlaşabilen bir tipte değildim. İnternette tesadüfen biriyle tanıştım 19 yaşındaydı ben onun her şeyini biliyordum ( Muay Thaiyle ilgileniyor , bazı sebeplerden babası hapisteymiş kardeşi de yokmuş evin reisi o olmuş haliyle) ama o benim gerçek ismimi bile bilmiyordu. Biraz konuştuktan sonra sevgili olduk.

Benim ailem sevgili olaylarına karşıdır. Annem çok kızmaz ama babam beni evden atardı o derece neyse. Biz 6 ay filan konuştuk o zamanlar da da yurtta kalıyorum tabii. Yaz tatili olunca babam şüphelenmeye başladı.Babamdan korkuma ayrılmak istedim. Ben ne zaman kavga çıkarmaya çalışsam ayrılmak istesem alttan alıyordu hatta benim için Antalyaya gelecekti ama ben engel oldum. Sonra ona yalan söyledim ve başka birini sevdiğimden bahsettim. Kızmadı ya da bağırmadı. Sadece ayrıldı ve bir daha hiç mesaj atmadı.

Ben hem suçluluk duygusu hem bitmeyen aşkla 1 yıl boyunca kafamı üşüttüm.En sonunda hattımı yolun kenarına attım babama kaybettim dedim. Baya kızsada yeni hat almak zorunda kaldı. Tabi aradan bir yıl geçince bazı acılar hafifliyor. 12 . sınıf oluncada sınavlar derken ben neredeyse unutmuştum onu. Kendi şehrimde okumak istiyordum ama kader bu ya hiç gitmem dediğim , onun yaşadığı şehir olan İstanbula düştü yolum. Eve taşınalı çok iyi hatırlarım beşinci günüm. Daha eşyalar filan tam dizilmemiş , elektrikler gitti ama benimde çizimlerimi bitirmem gerek öğrenci evi , ne mum var ne lamba. Bir de kız başıma korkuyorum. Komşulardan istiyim dedim. Karşıdaki kapı açılmayınca üst katı çaldım. Bir erkek açtı kapıyı elindede fener. Işığı da gözüme tutuyor yüzünü göremiyorum.

Mumunuz varsa fazladan alabilir miyim?

dedim. Birazda korktum açıkçası. Birine benzettiğini söyledi ismimi sordu.Bende ismimi söyledim doğal olarak. Başka ismin var mı filan deyince şaşırmıştım sorularına. Ben yine hayır cevabını verince evden bir mum bulup getirdi. Baya da korkmuştum o sıralar sesinide birine benzetiyorum ama... Diyorum eski sevgilim olsa beni tanımaz aradan dört yıl geçmiş kızken kadın olmuşum. Sadece bir kaç resimden tanıyamaz diyorum kendi kendime. Mumu aldım evime gittim.

Sabah oldu benim gözüm onun kapısında. 1 hafta filan hiç denk gelemeyince kek yaptım evine gittim. Komşulara dağıtıyomuşum gibi yapacaktım aklım sıra. Kapıyı çaldım açan olmayınca kek tabağının üstüne not yapıştırıdım. 'Mum gecemi aydınlattı. Kek karşılığını veremez ama teşekkür ederim.' gibi bir şeyler karaladım tam hatırlayamıyorum. Ertesi gün kapım çaldı. Kapı deliğinden baktım oydu ama elim heyecandan nasıl titriyor kalbim yerinden çıkacakmış gibi atıyor. Tabağı getirmiş. Aydınlık olunca yüzünü kesin tanıdım. Resmen oydu. İçeri davet ettim bende. Biraz konuştuk konu konuyu açtı derken eskilere geldi konu. Benim elim ayağım tutmuyor.

Ben oyum demeye yüzüm yok. Kendi kendime de diyorum ki seni hatırlamaz bile 6 ay ilişki için çok kısa bir süreydi. Ne kadar telefonfan sürekli konuşsakta , gece gündüz demeden mesajlaşsakta kısaydı işte. Ben hayran hayran ona bakıyorum , yaşanılan tesadüfe bakıyorum. Diyorum ki işte gerçek aşkını yeniden buldun. Benim aşık bakışlarımı anlamış olacak ki eski benden konuyu açtı. Benim şehrime gelmiş. Okuluma gidip ismimi filan arattırmış ama ismim ve soy ismimde kimseyi bulamamış. Hattımdan yer buldurmuş hatta yolun kenarında çıkmış.

Ben de sordukça soruyorum ne düşündüğünü öğrenmek için. Gittikçe kızarıyorum tabi , yerin dibine girdim birini bu hale getirdiğim için. Kendime bir söz verdim o gün. Bak kızım bu çocuğu tekrar kendine aşık edeceksin , onu asla üzmeyeceksin. Ama onu aşık etmek beklediğim gibi hiçte kolay olmadı. O 4 yıl hem beni hemde onu çok değiştirmiş.

Eğer devamını dinlemek isterseniz yorumlarda belli etmeniz yeterli arkadaşlar. Ben devamını dinledim çok beğendim.