Defne Ağacının Öyküsü, Bir Ok İle Başlayıp Ateş İle Son Bulan Platonik Mitolojik Aşk!

Bugün mitolojik bir aşkı anlatmak istiyorum. Ancak bildiğiniz aşklardan değil bu.

Karakterleri güçlü Yunan tanrıları olan üzücü bir aşk hikayesi. Tam anlamıyla aşk mı onu da bilmiyorum aslında.

Bir yanda müziğin, sanatın, güneşin, ateşin tanrısı, Gümüş Yay'ın efendisi Apollon. Diğer yanda ise deniz tanrısı Peneus'un kızı su perisi Daphne. İşte bu iki varlık arasında geçen ve sonu hüsranla biten hikayenin versiyonlarından biri.

Oturun yamacıma da anlatayım hadi.

Daphne'nin İstekleri...

Daphne, güzeller güzeli su perisi. Artemis'in yoluna düşen, bakire sürmek isteyen hayatını.

Torunlar isteyen Peneus'un kızı,

"Evlen sen de diğer tanrılar gibi
İzin ver, paylaşayım sevgimi
Çocukların, torunlarım olsun
İzlerken Yunanistan'ı, tutayım ellerini"

Ancak dedik ya, istemez Daphne evliliği, Artemis'in yolundan gitmek ister o, bu yola adar kendini, aşka yer yoktur hayatında. İkna eder denizler tanrısını.

"İzin ver inandığım gibi olayım,
İzin ver istediğim gibi kalayım.
Ne aşk isterim ben ne koca,
Beni sev baba, ben senin kızınım."

Kıramaz tanrı da olsa bir baba kızını, kıyamaz bu sözlerden sonra, kabul eder olduğu gibi.

Apollon'un Hadsizliği...

Gezinirken Apollon kırlarda, Eros'u görür elinde oku ve yayıyla. Aşağılar aşk tanrısını.

"Ne yapıyorsun çocuk bu güçlü silahlarla?
Bizim güçlü omuzlarımızdır onların yeri
Tehlike saçarlar onlar vahşi yaratıklara
Ben ki öldürdüm sayısız okumla
Zehriyle kirleten ortalığı, Koca Pyhton'u
Yetineceksin ateşinle aşk ateşini harlamakla
Haddine değildir sahip çıkmak benim onurlarıma."

Bu aşağılamalar zoruna gider Eros'un. İki ok hazırlar derhal. Altın ve gümüş iki ok. Altın oku bir zehir, panzehiri olmayan, adı aşk. Gümüş olan ise öldürür kalbi, hissetmez artık kalp. Beklemeye başlar sonra doğru anı, Apollon'un üzerindedir gözleri.

Ta ki görene dek Apollon yeşillikler içinde Daphne'nin güzelliğini. Etkilenir deli gibi. Anlar beklediği vaktin geldiğini ve gerer yayını Eros, sallar altın okunu Güneş tanrısına, zehirler aşkların en güçlüsü ile. Ne yazıktır ki saplanmıştır gümüş olan da güzeller güzeli Daphne'ye.

Böylece başlar Daphne'nin kaçışı...

Daphne'nin Kaçışı...

Haykırır aşkını Güneş tanrısı ve kaçmaya başlar Daphne, istemez ne Apollon'u ne de aşkını. Ancak durmaz Apollon, tüm gücüyle koşar peşinden su perisinin.

Yalvarır Apollon,

"Dur artık su perim, kaçma benden,
Bir zehirdir aşkın içimi yakan.
Sen ki bin kat parlaksın benim güneşimden,
Karanlıkta kalırım ben sen olmadan!"

Ama durmaz Daphne, Eros'un oku engeller durmasını, reddeder güneş tanrısını. Ancak Eros duramaz yerinde ve yardım eder Apollon'a, anlar Daphne yakalanacağını.

Ve haykırır su Perisi babasına,

"Yüce Peneus! Babam! Yardım et bana,
Kurtar kızını, al sakla beni bağrında
Ya da sevginle değiştir suretimi,
Kurtar beni bu adamdan, duy sesimi."

Kıramaz babası kızının isteğini, kayıtsız kalamaz yalvarışlarına. Ağırlaşır Daphne'nin vücudu, uyuşmaya başlar bacakları, yavaşlar her saniye biraz daha. Yumuşak göğüslerini kabuklar sarar, ayakları toprağa salar köklerini, yapraklara dönüşür saçları.

Güzelliği ile ünlenen su perisi artık güzel kokusu ile huzur veren bir Defne ağacıdır.

Yaklaşır Apollon hüzünle, koparır ağaçtan bir dalı yavaşça, taç yapar Daphne'nin yapraklarını ve sarar başına. Bu yüzdendir ki her temsilinde defneden bir taç vardır başında. Aşkını hep yaşar Apollon, hep yaşatır yüreğinde.

Ve böylece noktalanır, acı bir şekilde son bulur bu hikaye...

Hikaye ile birlikte Bence'min de sonuna geldik bu arada. Karakterleri konuşturarak sizi hikayenin içine çekmeye çalıştım, umarım replikleri hayalini kurduğum şekilde oluşturabilmişimdir. Okuyan yüreklerinize sağlık. Yeni bencelerimde görüşmek üzere...

#felfire

#defne