Peygamberler Tarihinden Bir Kesit: Hz. Adem ve Kıssası!

3 ana temel dinin inancında ortak bir payda olan peygamberler, dinleri tebliğ etmek için gönderirmiş ve insanları doğru bir yola götürmek üzere görevlendirilmiş olan Allah'ın elçileri olarak geldiler. İnsanların atası olan Hz. Adem ve eşi Hz. Havva, inanç ekseninin ilk peygamberleri olarak görevlendirirdi. Tabii, Kuran ve Tevrat'ta geçen Hz. Adem ekseninde, bir de sınandırırmış olan bir Kabil ve Habil olan iki oğlan çocuğu da vardı. Tüm bu tarihin etkisinde, insanlığın yaratılmadan önce var olan melekler ve cinler alemi vardı. Bunların içlerinde ateşten yaratılmış olan bir de ''Şeytan'' adında bir varlık vardı.

Dünyayı 6 aşamada yaratan Allah, sonrasında şu ayeti söyledi

Bakara Suresi, 30. ayet: Hani Rabbin meleklere: "Muhakkak Ben, yeryüzünde bir halife var edeceğim" demişti. Onlar da: "Biz Seni şükrünle yüceltir ve (sürekli) takdis ederken, orada bozgunculuk çıkaracak ve kanlar akıtacak birini mi var edeceksin?" dediler. (Allah:) "Şüphesiz sizin bilmediğinizi Ben bilirim" dedi.

Hicr Suresi, 28. ayet: Hani Rabbin meleklere demişti: "Ben, kuru bir çamurdan, şekillenmiş bir balçıktan bir beşer yaratacağım."

Dünya 6 aşamada kurulmuş, canlılar ortaya konulmuş ve Dünya bir şekil haline geldi. Biz 6 günde yarattık derken buradaki gün sayısı, aşamaların oluş şeklidir. Bizim bildiğimiz olan gün sayısı değildir.

Tabii, melekler şaşırmaya başladı ve Allah'a halife konusunda şaşkınlıklarını sundular. Daha sonra içlerinde ''Şeytan'' rahatsızlık duymaya başladı.

Araf Suresi, 11. ayet: Andolsun, Biz sizi yarattık, sonra size suret (biçim-şekil) verdik, sonra meleklere: "Adem'e secde edin" dedik. Onlar da İblis'in dışında secde ettiler; o, secde edenlerden olmadı.

Hz. Adem, topraktan yaratıldığı için Şeytan üstünlük taşladı ve ben sana daha yakınım diyerek secde etmem dedi. Aslında Şeytan, Allah'a yakın olan bir varlıktı fakat kibrinden ötürü lanetlenmiş bir şekilde Allah'ın huzurundan kovuldu. Tüm melekler, Hz. Adem'e secde ederken, Şeytan ise etmedi. Bunun üzerine;

Hicr Suresi, 26. ayet: Andolsun, insanı kuru bir çamurdan, şekillenmiş bir balçıktan yarattık.

Araf Suresi, 12. ayet: (Allah) Dedi: "Sana emrettiğimde, seni secde etmekten alıkoyan neydi?" (İblis) Dedi ki: "Ben ondan hayırlıyım; beni ateşten yarattın, onu ise çamurdan yarattın."

İblis kimlerdendi?

Kehf Suresi, 50. ayet: Hani meleklere: "Adem'e secde edin" demiştik; İblis'in dışında (diğerleri) secde etmişlerdi. O cinlerdendi, böylelikle Rabbinin emrinden dışarı çıkmıştı. Bu durumda Beni bırakıp onu ve onun soyunu veliler mi edineceksiniz? Oysa onlar sizin düşmanlarınızdır. (Bu,) Zalimler için ne kadar kötü bir (tercih) değiştirmedir.

Allah'ın huzurundan kovulan Şeytan, Allah ile antlaşma yapıyor

“(İblis) dedi ki: «Şu benden üstün kıldığına da bir bak! Yemin ederim ki, eğer beni kıyamete kadar yaşatırsan, pek azı dışında, onun neslini kendime bağlayacağım!» Allah Teâlâ buyurdu: «Git! Onlardan kim sana uyarsa, iyi bilin ki hepinizin cezası cehennemdir. Size tam olarak uygun olan ceza budur. Onlardan gücünün yettiği kimseleri dâvetinle şaşırt; süvârilerinle, yayalarınla onları yaygaraya boğ/üzerlerine yürü; mallarına, evlâtlarına ortak ol, kendilerine vaadlerde bulun. Şeytan, insanlara, aldatmadan başka bir şey vaad etmez. Şurası muhakkak ki, benim (ihlâslı) kullarım üzerinde senin hiçbir hükmün olmayacaktır. (Onları) koruyucu olarak Rabbin kâfîdir.” (İsrâ 17/62-65)

Şeytan, kıyamet gününde cehenneme gideceğini biliyor. Bunun üzerine diriliş gününe kadar mühlet isteyerek kendini korumaya alıyor. Şeytan, sana inanmış kulların dışında olanlara vesvese vererek kötülüğe sevk edeceğim ve onları saptıracağım diyerek ahit alıyor. Bunun üzerine Hz. Adem ila Hz. Havva arasında bir vesvese vererek ilk günahı işlettiriyor.

Bakara Suresi, 35. ayet: Ve dedik ki: "Ey Adem, sen ve eşin cennette yerleş. İkiniz de ondan, neresinden dilerseniz, bol bol yiyin; ama şu ağaca yaklaşmayın, yoksa zalimlerden olursunuz."

Hz. Adem ve Hz. Havva cennette.

Hz. Adem ve Hz. Havva Cennet'te yaşıyorken Şeytan, onlara ulaşır. Onlara karşı güvenilir bir kişi olarak tanıtırak onlara Allah'ın yasak kıldığı ağacın meyvesinden yemek için kandırma yoluna başvurur ve bunun üzerine;

“Derken şeytan, birbirlerine kapalı ayıp yerlerini kendilerine göstermek için onlara vesvese verdi ve: «Rabbiniz size bu ağacı sırf melek olursunuz veya ebedî kalanlardan olursunuz diye yasakladı» dedi. Onlara: «Ben gerçekten size öğüt verenlerdenim» diye yemin etti. Böylece onları hîle ile aldattı. Ağacın meyvesini tattıklarında ayıp yerleri kendilerine göründü. Onlar cennet yapraklarından alıp üzerlerini örtmeye başladılar. Rab’leri onlara: «Ben size o ağacı yasaklamadım mı ve şeytan size apaçık bir düşmandır, demedim mi?» diye nidâ etti.” (A’râf 7/20-22)

Hz. Havva, güvenilir bulan Şeytan'ı dinleyerek o meyveyi hem kendisine hem de Hz. Adem'e yedirerek Cennet'ten kovulmaya vesile kılar. Aslında buradan Dünya hayatının başlangıcının fitilini ateşler. Buradaki maksat, aslında Dünya'da bir halife yaratacağını söyleyen Yüce Rabbimiz, bir sebep kılmak için bu yasağın delinmesinde rol oynamıştır. Her şey belli bir düzende ortaya çıkacaktı.

Taha Suresi, 117. ayet: Bunun üzerine dedik ki: "Ey Adem, bu gerçekten sana ve eşine düşmandır; sakın sizi cennetten sürüp çıkarmasın, sonra mutsuz olursun."
Taha Suresi, 120. ayet: Sonunda şeytan ona vesvese verdi; dedi ki: "Sana sonsuzluk ağacını ve yok olmayacak bir mülkü haber vereyim mi?"
Taha Suresi, 121. ayet: Böylece ikisi ondan yediler, hemen ardından ayıp yerleri kendilerine açılıverdi, üzerlerini cennet yapraklarından yamayıp-örtmeye başladılar. Adem, Rabbine karşı gelmiş oldu da şaşırıp-kaldı.

Tabii yasak ağaçtan meyveyi yiyince, Cennet'ten kovularak hem Adem ile Havva'yı hem de Şeytan'ı kovdu. Şeytan ve Ademoğulları birbirine düşman olarak Dünya'ya geldiler. Tabii Şeytan, doğru durmadı. Nasıl mı? Hz. Adem ve Hz. Havva, 2 çocuk sahibi oldular.

Maide Suresi, 27. ayet: Onlara Adem'in iki oğlunun gerçek olan haberini oku: Onlar (Allah'a) yaklaştıracak birer kurban sunmuşlardı. Onlardan birininki kabul edilmiş, diğerininki kabul edilmemişti. (Kurbanı kabul edilmeyen) Demişti ki: "Seni mutlaka öldüreceğim." (Öbürü de:) "Allah, ancak korkup-sakınanlardan kabul eder."

“Nihayet Allah, ona kardeşinin ölmüş cesedini nasıl örtüp gizleyeceğini göstermek için yeri eşeleyen bir karga gönderdi. "Yazıklar olsun bana! Şu karga kadar olup da kardeşimin cesedini örtmekten âciz miyim ben?" dedi. Artık pişmanlık duyanlardan olmuştu.” (Maide, 5/31)

Kabil Habil'i öldürdü. Daha sonra öldürünce, ilk cinayet işlendi. Peki, Kabil şimdi babasına ne diyecekti ve ne yapacaktı? İşte, Allah bunun üzerine karga gönderince, Kabil yaptığından pişman oldu ve artık kardeşi ile Ahiret günü hesaplaşacaklar.

Hz. Adem'in 950 sene kadar Dünya'da yaşadığına dair bir rivayet olduğu söylenmektedir. Onun dışında Hz. Şit, öldürülen oğlunun yerine verilmiş bir evlattır.

Âdem Aleyhisselâmın oğlu Kabil, kardeşi Hâbil'i kıskanarak öldürdükten beş yıl sonra(2), Şit (Hibetullâh) Aleyhisselâm doğdu.

Cebrail Aleyhisselâm, Hz. Havva'ya: "Allah, bunu (Şit'i), sana, Hâbil'in yerine verdi" dedi. (Hibetullâh)a: Arabça’da Şes, Süryancada Şas, İbrancada Şis denir. Şit Aleyhisselâm, doğunca, Âdem Aleyhisselâm da: "Bu, Hibetullâh'dır (Allah'ın Hibesidir) demiş ve Hâbil'den dolayı yemin etmiştir.

Buradan çıkarılacak sonuç ise aslında, Allah'ın bize verdiği güzellikleri göstermesi, ona sarılmak ve şükretmek olduğu... Öldükten sonra tekrardan ona döndürülerek Cennet ve Cehennem mekanlarından birisine gideceğimiz ve adaletin şaşmayacağı bir günde yüzleşeceğimizi bildiriyor. Buradaki kıssadan çıkaracağımız bir sonuç ise evlatlar üzerinden sınanmak, nefsimizin gösterdiği süslü kötülüklerin bize vereceği sonuçlar. Ama her işlenmiş bir günahın neticesinde tevbe kapısının açık olduğunu ve Allah'ın merhametinin sonsuzluğuna işaret ediyor. Şeytan'ın kıyamet kopana kadar müminlerin düşmanı olacağını belirtmekte ve nefsimizi terbiye ederek inancımıza ortak bir şekilde sarılmamızı bildiriyor. Yani, buradaki ağaç meselesi aslında bir sebep, Dünya'nın yaratılması ise bir sonuçtur. Meleklerin dahi bilmediği bir şeyi ben sizden daha iyi bilirim diyen Rab, bir sebep üzerinden yaratıyor ve pişmanlık kurulan vicdana karşı ise merhametini esirgemiyor. Allah'ın rahmeti üzerimizde olsun.