"Hey On Beşli" Türküsünün Hikayesi Nedir?

"Hey on beşli" türküsünün hikayesi sanıldığı, görüldüğü gibi olmayan bu türkü aslında derin acılar barındıran bir ağıttır. Sözlerinde sadece askere giden gençlerin, özelikle bir gencin ve onun sevdiği kızın hikayesi söz konusu olduğu sanılan ama ardında derin ve etkileyici bir hikaye barındıran bir eserdir, bu yüzdendir ki sizler ile paylaşmak istedim.

Hüseyin diye genç bir oğlanımız vardır, Tokat'ta yaşar ve bunun sevdiği bir kız vardır, Hediye. Tahtaobalı köyünde ağanın oğlu olan genç oğlan Hüseyin, genç ve güzel kızımız olan Hediye'yi görür, ona yaklaşır, yürekleri birbirine ısınır ve nihayet görücü olarak gelirler kızın evine.

Ailesi henüz vermek istemez kızlarını çünkü daha çok gençtir ama söz koyarlar.
"Ben dolandım sen de dolan gel beriye"
Bu sözlerden göründüğü üzere, genç oğlanımız Hediye'yi sevmektedir.
Köyün ağası koçlar kurban eder, 17 kuruşluk elbiselik kumaş alınır kıza ve daha niceleri, altınlar takılır köy halkı oynar şenlik yapar....
"fistan aldım endaresi on yediye"

Bunlar birbirini severler ve ilerde evlenmeyi düşünürler. Osmanlı döneminde asker yetersizliği ile genç çocuklar askere çağırılmaktadır, bunlardan biri de 15 yaşındaki Hüseyin olur. Kızın gönlü razı olmasa da mecbur kabul etmektedir her ikisi de.

"Gidiyom gidemiyom sevdiğim terk edemiyom

Sevdiğim pek gönüllü, gönlünü edemiyom"

Bu sözlerden de anlaşıldığı üzere iki sevdalı arası büyük bir ayrılık acısı oluşur.

Savaştan birçok haberler gelmektedir, gidenin dönmediği denilmeye başlanmıştır, birçok analar yas tutar genç evlatlarını kaybettikleri için, birçok yavuklunun gözleri yaşlıdır.

Dağlarda eşkıyalar türemeye başlar, bunlar asker kaçağı hırsız ve birçok erkeklerden oluşur . Köy bunlar ile baş edemez, her gece bir yerleri bastıkları haberi gelir.

4 sene geçer, Hüseyin'den haber alınamaz. Artık Hediye'nin ailesi de iyice umudu keser Hüseyin'den.

Kızını onu isteyen yaşlı bir zengin olan Emin beye vermek isterler kızının bu savaş döneminde, eşkıyaların çoğalması nedeniyle ırzını korumak için. O zamanlar genç kızlar aileye karşı gelemezdi, mecbur yüzüğü atar kara bahtına boyun eğer.

Bir sene geçtikten sonra eşi Emin bey ölür ve tüm miras Hediye'ye kalır. Bunu duyan dağ eşkıyaları bir gece Hediyeye baskın yaparlar ve tüm zenginliğini çalıp en son kendisini de alırlar. Dağda birçok işkence yapmaktadırlar Hediye'ye, ırzına geçerler, gelip geçene sunarlar daha niceleri.... En sonunda da Hediye'yi tokatta bir kaldırıma bırakıp giderler. Üstü başı paramparça olmuştur Hediye'nin. Onun halini gören acımaz, kimse yardım eli uzatmaz. Buda yetmezmiş gibi kötü kadın olarak dedikodusu yapılır ve artık o düşmüş bir kadın olarak gezer dilden dillere.

Hediye orada daha fazla kalmayıp terk eder her şeyi.

"gideyim elinizden, kurtulam dilinizden

Yeşil baş ördek olsam, su içmem gönlünüzden"

Bu sözlerde anlaşılacağı üzere, Hediye tüm halka ah eder ve gider.

Ailesi dedikodulara dayanamayıp taşınır başka bir yere. Nihayet, nadir kurtulan gençler arasında olan Hüseyin gelir. Köyden giden gençler arasında tek sağ o kalır. Köy şenlik yapar, kurbanlar kesilir onun adına... Nihayet kimse Hediye'den bahsetmeyince örf adeti bozarak ailesine Hediye'yi sorar. Ailesi kızın başka ellere verildiğini der bunca sene genç kız nasıl bekler elbet başkasına yar olacaktı derler. Hüseyin inanamaz, söz vermişlerdi, Hediye ona yar olacaktı. Geceyi zor edip sabah olur olmaz varır Hediye'nin evinin önüne.

Kapıyı çalar ama kimseler yoktur. Komşu seslenir Hüseyin'e. Ona da Hediye'yi ve ailesini sorar. Komşu da Hediye'nin kötü yola düştüğünü, ailesi de dedikodulara dayanamayıp göç ettiğini der. Hatta ara sıra hala Hediye'yi alıp götüren olduğunu da der. Hüseyin onca savaş yıllarında hiç bu kadar ölmek istememiştir. Dünya başına yıkılır. O yediği kurşunların acısı bile bu acının yanında bir hiç kalır. O an keşke cephede ölseydim de dönüp bunları görmeseydim diye düşünür ve artık oda köyü terk eder, köyün savaştan geri dönmeyen gençlerin arasında yer alır. Ne Hediye'den haber alınır nede Hüseyin'den.

https://youtu.be/80aWAOrE4GQ