Onun Sadık Yari Kara Topraktı, İşte Aşık Veysel'in Uzun İnce Yolu!

Gözleri kapanmadan önce gördüğü son renk kırmızı renkti

1901 yılında Sivas'ta çiçek hastalığı yaygınlaşmıştı ve Aşık Veysel o zaman 7 yaşındaydı. Annesinin kendisi için diktiği elbiseyi heyecanlı bir şekilde giydi ve Muhsine Hanım'a koşarak elbisesini gösterdi. Yine koşa koşa geri dönerken çamurdan kaydı ve düştü. Elindeki odun parçası vücuduna geldi ve kan oldu. Sonra çiçek hastalığına yakalandı gözleri görmemeye başladı. Aşık Veysel'in aklına kazınan son renk kırmızı oldu.

Sağ gözü görebilirdi ama peşini bırakmayan şanssızlıklar...

Bu yaşananlardan sonra sağ gözü ışığa karşı tepki veriyordu. Babası Veysel'i doktora götürmek için hazırlanıyordu. Veysel, süt sağarken babası yanına geliyor ve ani şekilde arkasına dönen Veysel'in gözüne babasının elindeki çubuk giriyor ve umutlar başlamadan bitiyor.

Dillere destan olacak sazla tanışması

Başına gelen bu olaylar neticesinde son derece üzülen Veysel şiirle ilgileniyordu. Babası da moral olsun diye ona saz aldı. İçine iyice kapanan Veysel, dertlerini sazı ve sözü ile unutmaya başlıyor ve babası sayesinde şiirler ezberliyordu.

Hastalık ve sıkıntılar sonrası ikinci dönüm noktası

Daha iyi olmak adına saz eğitimi alan Veysel, Pir Sultan Abdal ve Karaoğlan gibi ustaların dünyasına giriş yaptığı için çok mutlu oluyordu. Kardeşi de bu dönemde askere giden Aşık, artık iyice yalnızlığa gömülüp kendini tamamen saza adıyordu.

Zıtlıkları bir arada kullanan usta bir halk ozanı

Oldukça sefalet, umutsuzluk ve yalnızlık içinde son derece kalabalık, umutlu ve zengin olmaya çalışmış asla şikayet etmemişti. İnce ince dokunduğu siyaset, din, toplumsal olaylar gibi olgulara da sataşmaları dönem dönem oluyordu.

Ailesinin vefatları

Veysel'in peşini acı asla bırakmadı. Gün geldi iki çocuğu oldu kız ve erkek. Ancak oğlu 10 günlükken hayatını kaybetti. Sonra hemen babasını peşinden annesini kaybetti. Sonra eşi evi terk etti kızıyla Veysel'i bir başına bırakarak. Ama 6 aylık kızıyla yalnız kalan Veysel'in şimdi de kızı hayatını kaybediyordu.

Köy enstitülerinde saz öğretmenliği yaptı

Artık saz hocalığı da yapan Veysel ülkeyi baştan sona geziyordu. 70'li yılların başında Selda Bağcan, Gülden Karaböcek gibi sanatçıların deyişlerini düzenliyor ve iyice yaygınlaşıyordu.

1973 yılında yakalandığı akciğer kanseri yüzünden hayata gözlerini yuman Veysel, her yıl çeşitli etkinlikler ve türküleri ile anılıyor.

#süperbenn