İskoç Asıllı İngiliz Ama Bizim Kadar Türk: Türkiye Sevdalısı Müzisyen Paul Dwyer KizlarSoruyor'da

Bugüne kadar yaptığım söyleşilerin her biri özeldi ve çok isteyerek yaptım. Amma velakin bugün konuşacağım kişi bambaşka benim için. Nasıl olmasın ki. O gerçekten içimizden biri olan İskoç asıllı bir İngiliz müzisyen. Hikayesini zaten öğreneceksiniz birazdan ama şunu söylemem gerekir. İşiniz gücünüz ne varsa bırakıp dönün ve birkaç dakikalığına dünyanız değişsin. Bugün ayrıca benim doğum günüm 26 yaşına giriyorum. Yaş almak bu kadar güzelken sevgili Paul Dwyer benim kendime doğum günü hediyem olsun istedim.

Uzun yıllar Habertürk kanalında 'Müzik ve yol' programı ile karış karış Anadolu'yu dolaşıp türkülerimizi o yörenin ozanları ile birlikte okuyan, keşfeden kocaman kalpli bir adam. O, İskoç asıllı bir Türk. Bizden biri. Bizim kadar Türk.

Ünlü gazeteci Ayşe Arman'ın kendisiyle yaptığı röportajı instagram hesabından 'Oleeeeey 'nidalararıyla, 'Sonunda röportaj yaptım' söylemiyle ve tabi ki coşkuyla paylaştığı bir güzel adam Paul Dwyer ile söyleşimiz başlıyor. :)

Sevgili Paul öncelikle beni kırmayıp söyleşi teklifimi kabul ettiğiniz için çok teşekkür ediyorum. KizlarSoruyor'a hoş geldiniz. Bir üyemizin öneri olarak sizden bahsettiğinde biraz araştırdıktan sonra Paul Dwyer’ı mutlaka üyelerimiz de tanımalı dedim. Bu söyleşiden sonra umarım öyle de olacaktır. Size herkes Paul abi diyor. Bende mi öyle desem acaba?

Hoş bulduk. Tabi ki diyebilirsin. Paul amca, Paul enişte de diyorlar aynı zamanda.

“Türkiye'ye aşık oldum”

Sevgili Paul (abi) bir İskoçyalı olarak uzun yıllardır. Türkiye’de yaşıyorsunuz ve müzik yapıyorsunuz. Ülkemize gelme ve burada yaşama hikayeniz nasıl, ne zaman başladı?

Elbette. Baba tarafım İrlandalı. Annemin kökleri İskoçya’da. Ben İskoçya’da büyüdüm ve müzik eğitimi burada aldım. Türkiye’ye gelme maceramızda bir ajans sahibi arkadaşımız sayesinde oldu. Bizi müzik yapmak için farklı yerlere, farklı ülkelere göndermeye başladı ve ilk Türkiye ye gelişimiz o şekilde oldu. 3 ay için geldik ama bu arada eşimle tanıştım. Aşık oldum. 1991 senesinde evlendik. Kısa bir süreliğine gelmiştik ama tam bitecekken başka bir teklif geldi. Antalya’ya gittik bu arada. Orada çalıştık. Ardından başka bir teklif derken devamlı Türkiye’de kalmaya başladık.

“Hayatımın yarısı Türk topraklarında geçti”

Sizinle ilgili araştırma yaparken şunu fark ettim ki hiçbir kötü eleştiri almamışsınız. Bu da Türkler tarafından ne kadar sevildiğinizin ve benimsendiğinizin bir göstergesi aslında. Siz kendinizi Türk hissediyor musunuz? Mesela ulusal bayramlarda, anma günlerinde ne hissediyorsunuz? Türk tarihi, savaşlarımız, zaferlerimiz, milli mücadele gibi konularda siz ne düşünüyorsunuz?

Sizin için önemli günlerde, bayramlarda siz ne hissediyorsanız, ben de onu hissediyorum. Benim hayatımın zaten yarısından fazlası bu topraklarda geçti. Bu ülkede büyüdüm, olgunlaştım. Türklerin özel günleri, adetleri, bayramlar. Ben de yaşayarak öğrendim. Bayramlarda elimizde bayraklarla marşlarımızı söylüyoruz. Bu paylaşımdan duygulardan etkilenmemek mümkün değil. 10 Kasım'da mesela Beşiktaş’ta on binlerce kişi, öğrenciler hep beraber yürüdük ve tek bir bayrak taşıdık. O bir dakikalık sessizlik ve siren çalarken herkesin gözleri doluyor. Benim de gözlerim doluyor.

"Biri Türkiye aleyhine konuşursa deliriyorum"

Bu ülkeyi ve bu insanları bu kadar çok seviyorsun yani?

Aslında bir Türk gibi seviyorum. Yani sizin gibi. Bazen sinir oluyorum, ama asla vazgeçemiyorum. Ben eleştirebilirim ama biri Türkiye aleyhine konuşursa deliriyorum. Bazen yoruluyorum, kaçıp gitmek istiyorum ama bir yerlere gidince de inanılmaz bir özlem duyuyorum.

Sevgili Paul Atatürk hayranısınız. Bu sevginiz nereden geliyor?

Eşim ve eşimin ailesindeki Atatürk sevgisini görüp araştırmaya ve okumaya başladım. Okudukça saygım daha da arttı. 10 Kasım, 29 Ekim, 19 Mayıs gibi özel günlerde milyonlarca insanın sevgisine ve saygısına şahit olmak beni gerçekten çok etkiledi.

Sadece Türkiye’nin değil, dünyanın önde gelen liderlerinden biri çünkü. Öldüğü zaman Churchill şöyle demiş: “Böyle bir lider dünyaya sadece 100 yılda bir gelir. Bu şans bu yüzyılda Türklere nasip oldu!” Ülkesini koşulsuzca bu kadar seven başka bir lider aklıma gelmiyor.

Bugün özellikle bizden biri olmanızı ön planda tuttuk ama sizin bir de müzik kariyeriniz var. İngiltere’de doğan Endipol grubunun bir üyesisiniz. Aynı zamanda bir Anadolu ozanısınız benim gözümde. Milli duygularımıza hitap eden türkülerimiz, marşlarımızı harika yorumluyorsunuz. Çanakkale türküsü, İzmir marşı gibi. Biraz da müzisyen Paul ve bu türkülerin hikayesini anlatmanızı istiyorum?

Biz Zülfü abiyle (Livaneli) stüdyo kayıtları yaparken bir sürü müzisyenle karşılaşma şansı yakaladım. Bunlardan İlhan Şeşen, Mazhar Fuat Özkan gibi. Bu kayıtlarda sazlar ve Türk müziğinden çok etkilendim. 2010 senesinde ben Anadolu’yu gezip bu ezgileri araştırmak istiyordum. O sene ‘Müzik ve yol’ programını yapmaya başladım.

Gittiğim her yörede o yörenin ozanların da türkü öğrenmeye çalışıyordum. Her programın sonunda o yörenin türküsünü seslendiriyordum. Bu oldukça ilgi gördü Afyon’a gittim. ’Al Fadimem’, Hatay’a gittim ‘Şu karşıki dağlar’ türküsü derken türküleri keşfettim. Programlarda türküleri hep kısa kısa ‘Neden uzun söylemiyorsun’ dediler ve bir türkü albümü yaptım. Tamamen akustik. Kendi aranjmanlarım ile 11 tane, her yöreye ait türkü seslendirdim.

İskoçya denildiği zaman ilk akla gelen İskoçların yöresel kıyafeti olan bizim ‘Etek’ diye bildiğimiz ama farklı bir adı olan giyecek akla geliyor. Anadolu’yu gezdiğiniz programınızda zaman zaman bu giysiyi giydiniz. Çok sempatiktiniz doğrusu. Bu yöresel giysinin hikayesini ve Anadolu’da bununla ilgili bir anınız oldu mu? Nasıl tepkiler aldınız. Bunu sormak istedim?

Öncelikle şunu düzeltmek istiyorum. Etek diye bilinen giysi yöresel bir giysi olup adı ‘Kilt’ dir. Biz ona Kilt deriz. Aslında yokluktan doğan bir giysidir. O dönem fakirlik de var tabi. Bir parça kumaş var. Çarşaf gibi düşünün. Baya uzun çünkü. Sarılıyor. Siz onu en pratik ve kolay şekilde giymek istiyorsunuz. Bir anda hemen sarıp giyebileceğiniz bir giysi yani. Zaman zaman da bu yöresel giysiyle Anadolu’yu dolaştım. İnsanlar bunu çok güzel karşıladılar.Genel olarak olumsuz hiç bir tepki almadım. İnsanlar bunu çok güzel karşıladılar aslında. ‘Ne güzel Paul bizim Anadolu kültürümüzü keşfetmeye çalışıyor. Gezerken kendi kimliğini taşıyor.‘ diyorlar. Bundan dolayı da gururlanıyorum.

Anı var mı dediniz. Bazen komik şeyler de oluyor.

Mesela bir gün çekim yaparken arkam dönük. Bir baba oğlun konuşmalarına ne derler kulak misafiri oldum. Kendi aralarında konuşuyorlar. Arkam dönük. Yüzümü görmüyorlar. Benim saçlar o zaman uzun tabi. Baba diyor ki ’Bak oğlum köyümüzde bir İspanyol geziyor’ Oğul da diyor ki’ Hayır baba o İspanyol değil, İskoçyalı’ Bunu duyunca çok hoşuma gitti tabi. Tam dönüp çocuğa ‘Helal olsun oğlum. Babanın yanlış bildiğini düzeltiyorsun’ diyecekken çocuk seslendi. ‘Öyle değil mi ablacığım’ (kahkahaların havada uçuştuğu anlar :) )

Sevgili Paul son olarak kısa kısa birkaç soruma kısa yanıtlarınız ile bitirmek istiyorum.

İlk kısa sorum; Dini bayramlarımız nasıl geçiyor evinizde. Mesela büyükleri elini öpüyor musunuz?

Ya da sizin elinizi öpen küçükler var mı?

Dini bayramlar bizde de çok önemli. Eşimin iki tane abisi var. Onların da çocukları var. Geldiklerinde Paul enişte diyorlar ve elimi öpüyorlar tabi ki. Ben uzatıyorum elimi zaten. Normal zamanda yapmam ama dini bayramlarda çok güzel oluyor. Ben de tabi el öperim. Kayınvalideme annem diyorum zaten. Annemin elini sadece bayramlarda değil her gördüğümde öperim. Çok seviyorum kendisini ve saygı duyuyorum.

"İyi ki bir Türk ailenin içine girdim. İyi ki çocuklarım bu topraklarda doğdu."

Ramazan ayında eşimin abileri ve tanıdıklarımız bize iftara davet ederdi. Giderdik tabi ama üzülürdüm. Ben neden oruç tutmuyorum diye. Karar verdik ve eşimle birlikte ramazanda oruç tuttuk. Bunu da yaşayarak öğrendim. Oruç tutmanın güzelliğini fark ettim. Bu adetleri ben dediğim gibi yaşayarak öğrenmek hem gururlandırıyor, hem hoşuma gidiyor. Hep diyorum. Ben iyi ki bir Türk ailenin içine girdim. İyi ki çocuklarım bu topraklarda doğdu.

KizlarSoruyor üyelerine, gençlere son olarak ne söylemek ister siniz?

KizlarSoruyor üyelerine son bir mesaj olarak, Nelson Mandela’yı bilirsiniz. Onun kısa ama çok etkileyici bir sözü var.

Hiçbir zaman kaybetmem. Ya kazanırım. Ya öğrenirim

Ben yaşayarak öğreniyorum ve gençlerimize de bunu tavsiye ediyorum. Başarılı olmak için sabır ve isteyerek yapmak lazım. Ve tabi ki şükretmek: Hepsine çok sevgi ve selamlarımı gönderiyor

Bugün KizlarSoruyor'da İskoç asıllı bir İngiliz.

Ama sanki doğuştan Türk.

Ruhumuza dokunan içli içli söylediği türküleri, Türk eşi ve pırlanta gibi iki çocuğu ile güzel bir ailesi, derin müzik bilgisi olan, aynı zamanda iyi bir gitarist, sesine yorumuna, müzik bilgisine, bizim müziğimize verdiği değere hayran olduğum, bu ülkeyi karış karış gezen, marşlarımızı en milliyetçi, Atatürkçü gibi söyleyerek gözlerimizi dolduran, yukarıda yer verdiğim oğlu Eren Joe ile birlikte seslendirdiği ‘Çanakkale İçinde Vurdular Beni’ ile herkesi en derinden yakalayan,

çok güzel Türkçe konuşan ve artık bizden biri olmuş. Paul Dwyer vardı.

Kendisi Paul Dwyer&The Bandits grubu ile şarkılarını söylüyor. Şimdilik İstanbul'da. Sonra Türkiye'nin her yerinde onu dinlemek mümkün.

(Bu arada kızı Selena 'da sıkı bir KizlarSoruyor takipçisi imiş. :) )

Kendisini geç keşfetmiş olsam da hayran kalmam çok kısa sürede oldu.

Siz bugüne kadar yakalamadıysanız Youtube kanalı. İnstagram ve tüm sosyal medya hesapları. Buyrun tanışın..

YouTube

İnstagram

Facebook

Twitter

Sevgili Paul iyi ki Türk eşinle evlenmiş iyi ki bizden biri olmuşsun. Teşekkürler her şey için. :)

Paul Dwyer ile söyleşi yapmam konusunda öneride bulunan sevgili KizlarSoruyor fenomenimiz @biradetmehmet ve Paul'un dostu aynı zamanda menajeri sevgili Melih beye sonsuz teşekkürler :)

Sevgiyle..