Sembollerin Buluşmasıyla Bir Akım Oluşturmuş Dadacılık Nedir?

Bir reddediş hareketi olan dadacılık,1916'da Hugo Ball'ın etkisiyle Zürih'te, Alfred Stieglitz ile Francis Picabia'nın etkisiyle de New York'ta aynı zamanda doğdu. Dada sözcüğü 1916'da Terrasse kahvesinde bir sözlüğün rastgele açılması sonucu bulunmuş ve benimsenmiştir.

Edebiyat ve estetik alanında kendini gösteren bu akım başlangıçta kesin olarak sanatı reddediyordu. Berlin'de siyasal bir akımında etkisiyle New York'ta, Man Ray, Marcel Duchamp ve Gleizes'le resim alanında gelişti.

Dadacılık hareketinin doğuşundan yaklaşık otuz yıl sonra Marcel Duchamp dadacılığa uygun yapıtlar vermiştir.

Çok yakın arkadaş olan Picabia ve Duchamp kübizmi benimsemek yolunda başarısız bir girişim bulunduktan sonra, bütün çağdaş ve geçmiş üsluplara karşı bağımsız bir tutum sergilediler.

Francis Picabia Paris'te aynı zamanda kurucusu olduğu 391 dergisinde Elli iki Ayna, Öksüz Kızın Şiirleri Ve Desenleri, Cenaze Töreninin Atleti gibi Dadacılık eserleri yayımladı.

Trıstan tzaradan ayrılan yazar ve ozanlar gerçeküstücülüğü benimsediler. Daha sonra Dadacılık baskıcılığın olduğu yıllarda siyasal bir özellik kazandı. Sanatçıları korumaya giden bu akım değişik topluluklarca farklı fikirler doğurdu. Sanat için sanatın temel simgesi haline geldi.

Hiçbir şeyden her şey çıkarmak için, her şeyi bilmek mi gerekir. Bu söz bile bir başkaldırış simgesi haline geldi. Sanatçıların her yaptığının sanat olduğunu savundu.

Özet olarak Dadacılık akımı üyeleri şekilciliğin hiçbir şey olduğunu savunmuş, özellikle dilin yıkıma uğratılmasını benimsemiş, eylem aracı olarak da skandalı seçmişlerdi. Hiçbir şeyden her şey yapan bir akım savunucularıyla birlikte unutulmuş yerini gerçekçiliğe bırakmıştır.