BENCE cocuklar hep gülsün. Benim icimdeki cocugu öldürdüler...

10 yasindaydim, kuzenlerimle yanyana durmustuk misafirlerden biri aynen bunu dedi:

"Cok güzelsiniz manken gibisiniz kizlar, Arzu sen üstüne alinma sen kilolusun zayiflamalisin güzel bir kiz olman icin."

10 yasinda bir kiz cocuguna söylenir mi bu?

Ben cümlenin basini duydugumda önce mutlu oldum, birisi bana güzel oldugumu söyledi diye düsündüm. Cümlenin devamini duyduktan sonra o kadar insanin icinde gözlerim doldu belli etmedim, o kadar incindim ki... Kendimle barisik mutlu bir kizdim ben, o günden sonra kendimi degersiz ve cirkin hissetmeye basladim, hep kuzenlerime imrendim, keske zayif olsam ve beni sevse insanlar güzel bulsa diye düsündüm...

Resimlere bakiyorum, sisman degildim, hafif göbekli yanaklari dolgun biraz tombis bir kizdim sadece...ama benimle yasit 2 kuzenim cok zayiflardi ve onlarla kiyaslaniyordum...

Ertesi gün kahvaltida elimi ekmege uzattim almak icin ve annem sunu dedi:

"Kac dilim ekmek yedin Arzu? Fazla yeme!"

Ekmegi biraktim, sanki herkes lokmalarimi sayiyormus gibi hissettim ve o günden beri ben insanlarin karsisinda rahat yemek yiyemiyorum, o kadar yerlesmis ki bilinc altima...cekiniyorum.

Bir gün uzenlerimle dans gösterisi hazirlamistik, 12 yasindaydim, büyük bir aileyiz, herkesin önünde dans gösterimizi yaptik, ben dans etmeyi sarki söylemeyi cok seviyordum coskuluydum kendimi güzel bulmasamda. Dansimizdan sonra kuzenlerimi tebrik ettiler ve bana bunu dediler:

"Dans etmek sana yakismiyor!"

O günden beri dans etmedim, bastirdim o istegimi. Evde yalniz kalinca dans ederim, ama o günden beri kimsenin önünde dans etmedim ben, yasam sevincimi de aldilar benden...

Kuzenlerimin cok güzel elbiseleri vardi, bende begendim ve "bende bundan istiyorum" dedim ve babam bana sunu söyledi:

"Bu elbise icin cok kilolusun, sende güzel durmaz."

Ve ben resimlere bakiyorum dedigim gibi sisman degil hafif tombis bir kizdim, 10-12 yaslarindaydim. Neden yakismasin bana? Hep kuzenlerimle kiyasladilar onlar zayif diye, öldürdüler beni.

Belki bazilarina abartili gelir bunlar, ama cocukken ne duyarsaniz ne hissederseniz icinize isliyor bilinc altiniz herseyi kayit ediyor ve büyüyünce bunlar kaliplasmis oluyor davranisinizi kisiliginizi hayatinizi etkiliyor.

Ben cocukken özgüvenimi, yasam sevincimi aldilar benden. Bunlar sadece birer örnek, 10-12 yaslarimda yasadiklarim.

22 yasima geldim ve yasitlarima göre ezik hissediyorum kendimi geri kalmis hayati kacirmis...

Ben hala bunlari atlatamadim, yasam sevincim yok, kendimi begenmiyorum, kendime güvenim yok, hayata küsmüs yasiyorum...

Bunlari yenmek icin ugrasiyorum, kisisel gelisim kitaplari okuyorum, mücadele ediyorum degismeye calisiyorum, hergün dua ediyorum yasam sevincime özgüvenime kavusmak icin Allah`tan yardim istiyorum.

BENCE Anne ve baba olmak degil, annelik ve babalik yapabilmek önemli ve kutsal olan.

BENCE toplumumuzda psikolojiden anlamayan anne baba cok. Cocugunuzu yetistirirken lütfen cok dikkat edin, incitmeyin, yasam sevincini özgüvenini elinden almayin sakin. Mutlu olmasi icin önce kendinizi yetistirin.

COCUKLAR HEP GÜLSÜN...

Benim icimdeki kücük Arzu küskün, kirilmis, gülmüyor ve ben cocuklar gülsün diye elimden geleni yapacagim.