Ekranın Karşısındaki Kalp

Evet başlık "Ekranın karşısındaki kalp" belki az çok neden bahsettiğini anlamışsınızdır. Yazacağım ilk "bence" olacak.. Umarım bir nebze de olsa faydam dokunur birilerine.

Konuya gelecek olursak benim bencem sanırım nasihat içerikli.

Hepimiz az da olsa çeşitli amaçlarla sosyal medyayı kullanıyoruz. Ve çoğumuz kelimelerin gücünün anlatıldığı aşağıdaki hikayeyi izlemiş veya duymuşuzdur.

Bu yazı aslında kelimelerin gücü ile ilgili..Bu videoda gördüğümüz kelimelerin gücünün güzel/olumlu örneklerinden biri ama benim bahsedeceğim daha çok olumsuz yönleri.

Çoğumuz sosyal medyanın ne kadar tehlikeli olabileceği konusunda hemfikirizdir sanırım.

Benim bu yazıda bahsetmek istediğim özellikle bir çeşit forum sitesi olduğu için KS'da gördüğüm kırıcı yorumlar.

Dediğim gibi insanların sosyal medyayı kullanmalarında çeşitli sebepler var. KS için ise çoğunluk amaç soru sormak, fikir almak veya paylaşmak gibi gözüküyor.

Diyeceğim o ki bilgisayar olsun, telefon olsun arkadaşlar ekranların karşısında da kalp var.

Yazmak (özellikle benim için) her zaman konuşmaktan daha kolaydır.

Son zamanlarda internette geçirdiğim zamanın çoğunu KS'da geçirdiğim için sıkça karşılaştığım bir şey var.

İnsanlar dertlerini, sorunlarını yazmışlar..
Mesela cins-el eğilimleri konusunda.

Cins-el eğilimleri farklı yönde olduğundan çevresi tarafından nasıl yargılandıklarından, bu durumun ne kadar canlarını acıttığından, hatta artık dayanamayacak hale geldiklerini okudum.

Ben onların bu sözlerine rağmen, nefret dolu görüşlerin paylaşıldığını gördüm.

Söylemek istediğim şu ki gerek cins-el tercih olsun, siyasi veya dini görüş olsun hiç kimse aynı tercihleri yapmak zorunda değildir.

Dünyada milyarlarca insan var herkesin aynı görüşte olması, aynı değer yargılarına sahip olması mümkün değil.

Bizim parmaklarımızın ucundan dökülen kelimelerin bizim için pek büyük bir önemi olmayabilir. Ama ben kelimelerin gücüne inanan biriyim ve gerçekten sözlerin insanları çok kötü veya tam tersi çok iyi hissettirebileceğine inanıyorum.

Bu sadece cins-ellik için değil. İnsanlar için her açıdan yargılamak çok kolay.

Ama biraz empati kursak, biraz sözlerimizde seçici olsak.. Karşımızdakinin ne hissedebileceğini düşünsek, onların da kalbinin olduğunu hatırlasak sanırım sorunlarımız büyük ölçüde çözülecektir.

Unutmayalım ki hiç kimse mükemmel değildir. İstisnasız hepimizin büyük veya küçük kusurları var.

Ve düşünün ki sözler bir insanı ölümün kıyısına da götürebilir, onu ordan da döndürebilir.

"Birini yargılamak istediğin zaman, önce gökte üç ay değişene dek, onun ayakkabılarıyla yürümelisin."

-Kızılderili Atasözü

Karşınızdaki hakkında düşünceniz ne olursa olsun sözlerinizin ok gibi saplanabileceğini unutmayın.

Ben bunları yazıyorum ama bu benim mükemmel olduğumu göstermez.. Ben de mükemmel değilim, sen de mükemmel değilsin.

"Allah, insanlar hakkındaki hükmünü, bütün ömürleri bittikten sonra veriyor da biz aciz insanlar kim oluyoruz da onları bir kez görmekle, iki üç yazısını okumakla, birkaç dedikodu dinlemekle, haklarında hüküm verebiliyoruz?"

-Dale Carnegie

Unutmayın ki hayatlarımız sona erdiğinde herkes kendi yaptıklarından sorumlu olacak.

O karşındakinin tercihi her ne ise o kendi tercihlerinden ve yaptıklarından yargılanacak ve biz de kendilerimizinkinden.

İnsanlara etiketler koymak çok kolaydır. Onları "şuncu, buncu, şişman, çirkin, top, ergen, emo hele de en sık kullanılanı "kezban" " diye sınıflarız..

Dışardan her şey basit görünür.. Ama o insanın içinde ne fırtınalar koptuğunu, ne kadar kırgınlıklarla dolu olduğunu göremeyiz.

Tanımadan eleştiri yağmuruna tutarız.

Karşındakini yargılamadan önce kendini yargıla.. Kendi kusurlarını gör.

Mevlana'nın da dediği gibi ;

“-Kusurları örtmekte gece gibi ol

-Hoşgörülükte deniz gibi ol ”



Peygamber Efendimiz’in bir hadisinde ise şöyledir ;

“Bir Müslüman’ı incitmek, kalbini kırmak ,Kâbe’yi yetmiş kere yıkmaktan daha günahtır.!”

Bu dünya hepimize yetecek kadar büyük.. Bırakın insanlar zaten zor olan hayatta huzur içinde yaşayabilsinler..

HUZUR DOLU GÜNLER DİLİYORUM..