Anketler: Kişilik & Karakter

Ehehheh sanırım olmuyor.. gülmek istemiyorsanız gülmeyin boşverin..

Bu aralar çok düşündüğüm bir konu var, sizinle paylaşmak istedim. Ergenlikten beri kendimi hep bir çıkmazda hissediyorum. Annem ve babam, ne yaparsam yapayım beni desteklemiyorlar. Her başarım küçük, her hatam ise bir felaket gibi. Kendi içimde bu durumla nasıl başa çıkacağımı bilmiyorum.

​Sizler de benim gibi mi düşünüyorsunuz? Ailesi tarafından sürekli eleştirilen, desteklenmeyen ve bu yüzden özgüvenini yitirenler var mı aranızda? Bu durumla nasıl başa çıkıyorsunuz? Kendi iç sesinizi nasıl buldunuz? Bu durumun üstesinden gelmek için neler yapıyorsunuz?

Biliyorum sonsuza kadar sürmeyecek bir rüya bu,
Seninle karşılıklı yaşlanmanın hayallerinde bul beni...
Hediye ettiğin kalemi tutan ısısını kaybetmiş ellerim,
Bilinmeyen bi yerde kaybolmuş ruhum sahipsiz...

Belirsizlik kuyusundaki karanlık kadar dipsiz,
Bu çağdaki umutsuzluk... keder.. neden dilsiz...
Bütün canlı renkler bir bir ölüyormuş gibi..
Gidiyorsun fakat hiç dönmeyecekmişsin sanki..

Gitmeden okumaz mısın kadim kitaptan bilgiyi,
Öncekilerin yaşam ve ölüm hakkındaki ilgisini,
Biliyorum hepsini unutacağım uyanınca ruyadan,
Öldüm ve geçiyorum ben bu dünyadan...

Derinlere dalmış filozof gibi düşünüyorsunuz. Bu durumda iken nasıl hissedersiniz?

Kendim böyle duruma girdiğimde güzel hissediyorum. Sanki oyunu durdurmuş gibi dünyayı durdurabiliyorum falan...

Neden?