-Zeytinliğe gittiydik anamla. bir baktık ağaçlardan biri hastalanmış, kurucek. bir üzüldüydüm ona, sonra anam bir parça çamur aldı eline. Dua felan okudu çamura. Ağacın o yaralı yerine sürdü, iyileştidi o ağaç kurumadıdı. On gün sonra gittik bir baktık ki yemyeşil canlanıp duru yapraklar. bir sevindidi anam ben onları senden ayırmıyom dediydi. Ben yapamacam baba, gardeşlerimi satemecem ben. bir parça çamur süreriz derdimizin üstüne, anamın dualı çamuru gibi. bakarsın bu da yaramızı iyileştiriverir.
Peki siz derdinizin üstüne çamur sürer misiniz? Nasıl iyileştirirsiniz duygularınızı?
Ben eski halimi biraz anlatayım. Ben eskiden herşeyi kafama takan bir insandım, herşeyi kafaya takar ve mutsuz olurdum. Hatta gizli gizli sinirden ağlayasım gelirdi. O zaman elimden hiç bir şey gelemeyeceğini sanırdım, dışarıdan birini beklerdim beni kurtarması için ve hayatımı az da olsa düzeltmesi için. Şimdi ise o halime sadece üzülüyorum o günlerimi yazık etmişim, kendimi sadece harcamışım. Şimdi düşündüğümde ben neden öyleydim peki? Çünkü kendime güvenemiyormuşum, kendimin aslında ne kadar güçlü olduğumun farkında değilmişim ve en önemlisi de gerçekten kendimi sevmiyormuşum. Düşünsene yalnız kalmaktan dahi korkardım. Ama artık öğrendim hayatımızda olan tüm kötü ve ya iyi şeyler bizim için. Yeter ki insan kendini sevsin, mutlu olmak istersin, kendini her zaman geliştirsin, kendine önem versin ve kendinin farkında olsun! İşte o zaman en kötü şey dahi sizi yıksada tekrardan kalkabilirsiniz çünkü herşey aslında sizde bitiyor. Son olarak bir tanrıya inanıyorum, herşeyin bir anlamı olduğunu biliyorum!
Açtığım yaraları tek tek kapadım, o yaraları açanı yani kendimi sevdim ve tanrıya güvendim diyorsunuz. Her şeyin anlamı kendini bilmekten geçer, siz kendi kendinizi öğrenip hayatı devriyenizdeki mutluluk adımlarını tek tek öğrenmişsiniz. Olmak istediğim bu, olmaya vardığım sandığım bu.. Teşekkür ederim, görüşleriniz benim için önemliydi..
En İyi Cevaplar