Sevgi ve nefreti aşırı uçlarda mı yaşarsınız?

Ben birini seviyorsam (kız erkek fark etmiyor, sadece cinsel manada değil yani) çok tutkulu seviyorum. Ona hep sımsıkı sarılmak öpmek geliyor içimden. Onun teveccühü başka birine yönelse de dişi pars gibi o kişinin üstüne atlayıp parçalayasım geliyor.

Tam aksine sevmiyorsam da kanımın son damlasına kadar nefret ediyorum. Onun bana parmak ucuyla değmesi bile beni deli ediyor. Duvardan duvara atıp parçalayasım geliyor :D (ama tabi ki yapmıyorum, dışardan sakin tabiatlıyım içimde fırtınalar kopuyor) Tabi hal böyle olunca nefretin bir adım arkasından aşk takip ediyor (ya da aşırı sevgi) ilk başta nefret ettiğim bir kız/ erkeğe çok coşkun bir sevgi beslemeye başlayabiliyorum. Ya da tam tersi.

Size de öyle oluyor mu hiç? :))