Duyguları dengede tutmak elzem olandır. Ne ihmal etmek ne de abartmak doğru değildir. En çok da sevgi ve nefrette ölçüyü kaçırıyoruz maalesef...Peki siz sevginizde ve nefretinizde ölçülü müsünüz?
Merhaba. Ne farkeder ki ikisi de, nefret te, bir sevgi belirtisidir aslında... Ancak ben uzunca bir süredir, nefretten yana değilim... Ölçülü müyüm? Kolay sevemeyen, karanlık tarafları da olan... Ancak sevdiğim de, çok derin seven bir adamım ne de olsa... Bu konuda pek ölçülü olmadım. Ve bunun kimi zaman oldukça acı bedellerini hiç tereddüt etmeden ödedim... Çok sevdiğime inandığımda, göze çoktan almışımdır ne de olsa... . . . #Neşeliadam '' Hayat ciddiye almak için çok kısa... ''
Nefret bana göre çok çok güçlü ve öyle kolay kolay herkese karşı besleyemediğim bir duygudur. Kolayca nefret etmem. Bu konuda ölçülüyümdür. En çok canımı sıkan, beni hayal kırıklığına uğratan insanlara karşı bile en fazla mesafeli davranırım, ilişiği, muhabbeti, selamı asla kesmem. Neticede insandır, neticede insanım...
Sevgi konusunda maalesef bir ölçüm yok. Tanır tanımaz ne iyi insan diyip hemen samimiyet kurabiliyorum, kalbimin bir köşesini de ona ayırabiliyorum hemen. Uhuvvet duygumun derin olduğundan mıdır bilmem ama bu beni çoğu zaman hayal kırıklığına uğratsa da, buna engel olamıyorum. Ölçüyü, o kişiyi tanıdıktan sonra tutturabiliyorum. Ölçü bizi maddi manevi dar elerden korur biliyorum ama dedik ya neticede insanız...🌺
Sevgi konusunda evet ölçülüyüm. Genel kimseyi çok fazla sevmemeye gayret ediyorum. Çünkü dönüp dolaşıp insanın kendisi üzülebiliyor. Fakat nefret konusunda kendime gem vuramıyorum maalesef. Bu konuda ölçüm pek fazla yok diyebilirim. Sevmediğim insanı gerçekten sevmiyorumdur. Ayrıca birinden nefret ediyorsam bu duygum çok fazla ve yoğun oluyor. Bu durumdan bende pek hoşnut değilim ama kendimi frenleyemiyorum. Umarım zamanla bunu da düzeltebilirim.
"Severken ölçülü sev, ola ki gün gelir düşmanın olur.. Düşmanına buğzederken ölçülü buğz et.. Ola ki gün gelir dostun olabilir.." (Tirmizi, Birr 60) hadis-i kudsisine göre davranıyorum..
Benim heybemde kin ve nefret zaten yok.. Seversem de tapacak bir karakterim yok.. Gün gelir, çeker gider.. Ya başka köye ya başka diyara..
Nefret duygum uzunca bir süredir yok. Büyük şeyler yaşamadıkça kolay kolay nefret eden birisi değilim. Dolayısıyla kinde tutmam. Ancak sevgimin pek ölçüsü yok. Yapmayacağım şeyleri yapabiliyorum. Kendimden çokça ödün verebiliyorum. Genellikle yıpratıyor ve faydasını görmedim. Her şeyin fazlası zarar demişler. Herhalde boşa dememişler 💆♂️
Bir kişiden nefret etmem ama sevmediğim insana da kızmam. Aslında herkes öyledir sevmediği kişiyi umursamaz. Tabi ki bu farklı yollarda kinlenme şeklinde de olabilir ama aşk meşk konularında dediğim geçerlidir. Yoksa sosyal hayatta nefret ettiğim %50 kitlesi , hüloloyanlar falan var. Hem sevmiyorum hem aşırı nefret ediyorum.
Insan duygularını kontrol edebilmeyi, aradaki dengeyi kurabilmeyi öğrendiği gün iç huzurunu da keşfetmiş oluyor.. Çok uzun zaman önce keşfettim bunu yapabiliyor olduğumu, seviyorum evet hakkettiği gibi, içimden geldiği ama hiç bi zaman kendimden çok değil, nefretse.. Nefret benim için fazla negatif ve ben negatiften beslenmeyi reddedip evrene serbest bırakıyorum o duyguyu.. İç huzurum dengede 🙏
Küçük Emrah' ın bir şarkısı vardı.94 yılında çıkmıştı. Kulağıma hoş gelen bir ses değil ama şarkı nakaratı şöle idi; SEVDİM Mİ TAM SEVERİM, Sildim mi bir kalemde, Ölümüne giderim... diye devam ederdi. Bende öyleyim aslında.
Nefretim kişilere öre değişir. Bazılarına geçicidir. Ama hayatımdan sildiğim, nefret ettiklerim var. Onları kesinlikle affetmeyeceğim. Aile, yuva olunca iş değişiyor
Nefret etmek, kin tutmak.. bunlar bana göre duygular değil. Fakat severken ölçüsüzüm, karşımdakini yıldırmadan ama aslında abartılı yüce bir sevgiyle sevebilirim. Bu eşim, dostum, ailem, arkadaşım... Her biri için geçerli 🤗
İkisinde de ölçüm sınırlıdır.. Çok sevemem, bir noktadan sonra daha fazlasını veremem. Aynı şekilde nefretim de devasa değil, yorar beni. İntikam hissi beslemem mesela..
Sevgimde ölçüyü bulamıyorum ve karşımdaki kişinin egosunu yükseltiyorum genellikle ama nefretim çok kuvvetli oluyor ama sonra değmez deyip bırakıyorum.
Nefrette ölçüyü kaçırabiliyorum. Aslen bunu bilerek yapıyorum, kendimi tatmin edebiliyorum. Sevgide ise ölçülüyüm. O ölçüyü kaçırdığın vakit bir şeyler ters gitmeye başlıyor.