Tanımadığım insanlara mesafeli davranıyorum ama bu karşıdaki insanın tavırlarına göre değişiyor, mesela hastaneye gittiğimde farklı, iş hayatında farklı, alış veriş yaparken farklı aslında olduğunuz yere göre bu değişiyor. Hasta bir insana daha samimi ve içten davranıyorum sinirleri bozuk ya da asabi ise alttan alıyor haklı olsamda biraz geri adım atarak moral vermeye çalışıyorum, iş hayatında çalışma şekline bağlı işine bağlı biri ise daha yakın işten kaytaran biri ise mesafeli ve öfkeli oluyorum. Gönül ilişkilerine gelince bu ince bir çizgi o çizgiyi aşmadan yürürseniz mutlu olursunuz çizgiyi aştığınız an hersey mahvoluyor
Açıkçası mesafeli olmak benim için daha iyi. Ben her zaman arama bir sınır koyarım ve sınırları geçmesini kimsenin istemem. Samimilikte aşırıya kaçmadığı sürece iyidir fakat laubali davranışlara dönüşürse o samimiyet çok büyük sıkıntı oluyor.
Mesafe güzel bir şey 😊 kafan rahat olur. Ama herkese mesafeli olmak iyi bişey değildir. Bazen ders çıkarmakta gerekir öyleki kimi hayatımıza alıp almayacağımızı kolaylaştırır diye düşünüyorum. Çıkarsız ve samimi insan kendini belli eder bence. bir zaman sonra aklımıza basit ama anlamamızı sağlayan sorularla, davranışlarla testten geçebilir. İyi insan her daim kendini belli eder, samimiliği başlar. Bende yazdıklarıma dayanarak mesafeli olmaya çalışıyorum. 😊
Gereksiz pişmanlıklar vefasızlıklae nankörlükler yaşadığım için artık içimdeki samimiliği de kaybediyorum.. saf insanlardan alıp veremedikleri nedir anlamıyorum. Allah hidayet versin bu insanlara. Bilmiyorlar karşıdakine ne kadar zarar verdiklerini..
Genel olarak insanlar diyorsan evet başta insanları tartmadan hayatıma alamıyorum seçiciyim, ama dostlarıma canımı veririm düşünmeden çünkü 10 yıldan fazlamızı verdik hep aynı seyirde ilerledik çok şükür. Son olarak duana Amin demek istiyorum.
En İyi Cevaplar