Aşık olduğunda ayrılık acısı olabileceğini bilerek aşık olursun. Yani aşk zaten risklidir ve sen bunu göze alarak yaparsın. Bu sadece aşık olmakla da alakalı değildir. Her yürüyüşünde düşme ihtimalin bir öncekilerle aynıdır. Ancak tüm bunlara rağmen yinede yürürsün. Peki ya hangimiz yürürken düşebileceğimizi düşünürüz. Bunu düşünmeye gerek var mıdır? Biliriz ki düşmeyeceğiz. Eğer ki ayrılık acısını da düşünmezsek bize zarar vermez. Ama yinede ayrılık acısına hazırlıklı olarak aşık olmalıyız. Nasıl mı? Topu süren bir futbolcu topu sürerken düşeceğini bilir ve kendini ona göre hazırlar ve düştüğünde hiçbir şey olmamış gibi ayağa kalkar. Yürürken düşen birisi düşeceğini bilir ama buna ihtimal vermez. Düştüğünde futbolcudan daha çok acıtır. Özetleyecek olursam. Ya ayrılık acısını hiç düşünmeyeceksin ya da bir futbolcu gibi tüm bunları daha fazla göze alarak aşık olacaksın.
Korkarak acı çektiriyoruz kendimize. Bir şeylerden kaçarak, saklanarak.. Canımızın yanmasından korkarak ve can yakmaktan korkarak.. Kaçınılmazdan kaçmaya çalışarak..
Endişe tabi ki oluşturur. Fakat acı çekmekle aynı şey olamaz. Endişeni kafanı dağıtacak şeyler bularak unutabilirsin ama kalp acın varken hayat pek eğlenceli olamiyor istesen de.
En İyi Cevaplar