Her insanın bir kusuru vardır. Mükemmele yakın olsak dahi mükemmel olmak kolay mesele değildir. Bu yüzden alışıktır insanoğlu kusur aramaya. "Adamın biri çok küfürbazdır. Ağzından küfür eksik olmaz. Fakat bu küfürleri toplum içinde etmez. Ya içinden ya kendi kendine eder. Bir gün toplum içinde küfreden birini görüp dedikodusunu yapmaya başlar ve küfredeni ayıplar."
Peki siz; kusurları kendinizde mi arıyorsunuz yoksa gözünüz sadece başkalarının kusurlarını mı görüyor?
tırnak işaretli yere gelirsek insan aklından geçenlerden sorumlu tutulamaz. akıldan geçirilen bir küfrün dışarıya yansıması yok rahatsız ettiği de yok. ama bagırarak kulaga sokulan kufurlerın insanları rahatsız edebilecegi ortada bu acık bir kusur ve ben karısmakla da kalmam gerekirse cok sertte cevap verebilirim.
Sürekli arak kendimi eleştiririm bu şekilde acımasızca olsa da gelismem daha kolay olur. Kusurlarım varsa da farkında oluyorum. Biri bişey deyince red etmek yerine biliyorum diyorum mesela bence herkes böyle olmalı.
Hastalık kusur aramak mı kusursuz insan aramak mı acaba? Kendimde en sevdiğim özelliklerden biri özeleştiri yapabilmem kendimi tanımam herkes yapabilse çok daha kolay olacak geçinmek
""""kendimde olan kusurları başkaları yapıyor diye onlara çullanmalıyım ve ben müthiş görünmeliyim""""" aynen böyle düşünüyorlar başkalarındaki kusurları gün yüzüne çıkaranlar
Kendi kusurlarımızı bulup çözüp mutlu olmaktansa Başkalarında olan kusurları arayıp bulup aynı kusurdan kendinde olmadığı için mutlu olmak daha kolay ve cazip geliyor sanırım
Ben kusuru ilk kendimde ararım sonra karşımdakinde ararım.. Öz eleştiri yaparak yanlışlarımı tespit ederim ve bir daha o yanlışları yapmam.. Karşımdaki insandanda bu davranış şeklini beklerim..
Kişi kim olursa olsun önce kendi muhasebesini yapmalı sonra karşındaki insan için yorumda bulunmalı kendini tamamlamamış bir insanın başkası hakkında söz söyleme hakkı yoktur bence..
Kusur aramam kimsede ve kendimde, her zaman insanların olumlu yönlerini görürüm ama eğer kusurlu bir durumla karşılaşırsam da, uygun bir dille anlık uyarırim
İdare edilir kusurlarım var iyi yönüm daha fazla olduğu için sorun edilmemeli. Başkalarının kusurunu Yakınımsa önemsiyorsam söylerim değilse umurumda olmaz
Kendi kusurlarımı biliyorum, başkalarının kusurlarını fark ettiğimde ona da fark ettirmem gerekirse çekinmeden karşımdakine kusurunu fark ettiriyorum...
Kusuru önce kendimde ararım bulurum da kendime kızmaya başlarım. bir yanım der ki bu kadar yüklenme kendine sonra karşımdakinde ararım yine bulurum. Derim ki aranınca bulunuyor
Her zaman hep ben kusurluydum onlar mumkemel guzellerdi ben tipsizdim Şu an toplum icine girmeyen birisi yaptitirdilar insanlardan nefret eden insanlardan kacan
Ana Sayfa > Kişilik & Karakter > Sorular > Çağımızın hastalığı kusur aramak! Kusurları başkalarında mı arıyorsunuz yoksa önce kendinize mi bakıyorsunuz?
En İyi Cevaplar