"Başkalarının zavallılığına bakıp kendi haline şükredenlerden tiksiniyorum.." Dostoyevski

Elbette insan kendi haline şükredecek. Ama karşıdakine bakıp iyi ki böyle değilim çok şükür diye bir şükür ederse bu kendini üstün gören insan sınıfına girer ve şükrü de işe yaramaz kendisi gibi. İnsan haline şükrederken karşıdakine de dua etmeli. Allahım ona da nasip eyle, şifa ver rabbim gibi. Zaten demiyor mu; bir Müslüman kendisi için istediğini başka din kardeşi için istemedikçe gerçek anlamda mümin olamaz.

Her aldıgın nefese sukret nefes alabıldıgın için,

her içtiğin suya sukret bulabıldıgın için,

her gunune sukret yasayabıldıgın ıcın,

acılarda, yokluklarda bızım ıcın,

iş Allah bundan aşagı etmesin diyebilmekte,

şu anın için şukredebilmekte ;)

Çok doğru mükemmel bir laf ve gerçek yaşamda bu dinde şükretmek yoktur haksızlık karşısında susan dilsiz şeytandır vardır din öğrenenlerin yüzde doksanı güzel kardeşim dini ogreniyor

Bu düşünce islamı anlatıyor bence. Zavalının haline bakıp kendine şükretmek şükür değildir. Zavalı görüp yardım etmek şükürdür

'bir gün herkes herkesin başına geleni çekecek.'

perdonador