Atalarımız ne demiş; ''söz gümüşse sükut altındır.'' Dostoyevski de farklı bir şey demiyor aslında. Konuşmasını bilen net cümlelerle anlatır kendini. Sizce de durum böyle midir? Yoksa, bir kişi kendini anlatabildiği kadar satırlarca cümle mi sarfetmeli?
Dostoyevski; ''İyi konuşmayı bilenler, kısa ve öz konuşur; çok susar'' demiş. Sizce de öyle mi?
suskunluğun sebebi söyleyeceklerini anlatmış olman ya da söyleyeceklerinin bitmiş olması değildir çoğu zaman suskunluğun sebebi bir vazgeçiştir kendinden vazgeçersin insanlıktan vazgeçersin dünyadan vazgeçersin geriye sessizlik kalır. Hem huzurlu bir sessizlik hem rahatsız edici bir sessizlik yine de kelimelerin ulaşmayacağını bilmek seni hapseder kendi içine
Bazı insanlar vardır karşında konuşurken yorarlar seni yaniiii anladınmı dimiii olaya gelene kadar kendileride yorulur senide yorarlar dolayısı ile bunu yapmamak için okumak okumak okumak gerekir okumak konuşmanın jimlastiğidir
En İyi Cevaplar