Sizce duygularımı nasıl kapatabilirim?

Benim kullandığım bir yöntem var. Daha önce de bir başkasından duymuştum ve bu sebeple denedim. O sıralar sevgilimden ayrılmıştım ve kendimi çok kötü hissediyordum, derin bir bunalım içerisindeydim, sonra da bir deneyeyim ne çıkar dedim. Aynen şunu yaptım (buna visualization technique deniyormuş) ; gözlerini kapatıyorsun, şu anki kalbini gözünün önüne getiriyorsun. Ben içi açılabilen metal bir kafesten bir kalp hayal etmiştim. Şu anki hislerim kalbin durumunu temsil ediyor. Benim kalbim o anda paslı ve kirliydi. Kalbimin temizlenip boşaltıldığını hayal ettim. Tertemiz ve cilalı hale getirdim onu. Kafesin delikleri kapanmıştı, tek tek açtım. Zaten bu sırada hafif bir rahatlama hissediyorsun kalbinde. Daha sonrasında kendime bir söz verdim. Bu yeni ve temiz kalbi onu gerçekten hakeden kişi gelene kadar açmayacağıma dair. Sonra kafesten kalbimin metal kapılarını kapattım. Kalbimin üzerine tamamen demirden yapılma bir zırh geçirdiğimi hayal ettim. Ardından bu zırhı büyük bir kilitle kilitledim. Bu sırada elimle kalbimdeki kilidin anahtarını çevirip çıkarır gibi bir hareket yaptım. Asıl rahatlama o zaman geldi. Bir anda hislerim yokoldu sanki. Sonra elimdeki hayali anahtarı alıp denize fırlattım. Anahtarı ne kadar uzağa atarsanız duygularınız o kadar uzun süre geri gelmiyormuş deniliyor. Ben denize atmak gibi bir salaklık yaptığımdan sanırım 3 sene hiçbir duygu hissetmedim. Ve her ne kadar şu anki duyguların dayanılmaz geliyor olsa da bence vazgeçme duygularından çünkü benim gibi 3 yıl hissiz yaşadıktan sonra kalpsiz olarak anılabiliyorsun çevren tarafından. Geçen yıl benden hoşlanan bir çocuk vardı ve hiçbirşey hissedemedim ona karşı. Çocuğa en sonunda hiçbirşey hissetmiyorum demek zorunda kaldım. Bu sene hislerim tekrar geri geldi ve şu anda düşünüyorum da 3 sene boyuncaki davranışlarım, seçimlerim hiçbiri şu anki bana ait değilmiş gibi geliyor. Bu sebeple eğer gerçekten kendini mecbur hissetmiyorsan hislerinden vazgeçme. Yine de bu senin tercihin :)

Hım.. Bazı şeyler vardır hani kendine o doğruları inandırmadığın sürece kim sana ne derse desin işe yaramaz . Kendimden biliyorum yapmazsın. Çünkü benim de hala içinden çıkamadığım sorularım var. Bazen şu yerden , şu şehirden basıp gidesim geliyor. İnsanlardan , onların sorunlarından , bitmez vaatlerinden , eleştirilerinden çok yoruluyor insan. İnsanın hayatı inişler ve çıkışlarla doludur. Belki de sen şuanda iniştesin. Ama unutma sıradaki çıkışın olacak senin. Çevrendeki olumsuzluklara , her şeye rest çekesin geliyor biliyorum. Bunun kendine bir sığınak , bir umut bul. Emin ol iyi gelecektir. Aşka kafanı yorma. Şimdiye kadar hep aşkı aradım durdum. Hiç birinde de bulamadım. Darbe yedim , aldatıldım. O an dipteydim belki . Ama bir terim vardır hani '' Küllerinden doğmak '' . Ben küllerimden doğdum . Sen de doğ. Bu senin hayatın , bir başkasının değil. Kendi hayatınla ilgili kararları sen verirsin. Kendi hayatını sen yaşarsın. Kendine vakit ayır. Bu mutsuzluk belki de bundan. Çevreni ve çevrendeki insanları o kadar çok ön plana koyuyorsun ki sen arka planda kalan oluyorsun. Kendi başrol olacağın hayatında kendini figüran yapma. Aşk bir anda gelir , bir anda gider. Ama yıkılma. Kendini tek bir kişiye bağlama. Kimseyi hayatında vazgeçilmez yapma. Bir aşk konusunda kendimi şöyle avutuyorum ben de işe yarıyor umarım sende de işe yarar :) Mesela ; Ben neden üzülüyorum ? Hayatımda beni düşünen , benimle ilgilenen , beni ''gerçekten'' seven biri çıkabilir karşıma. Gerçek bir ilişkim olacak ve gerçekten aşık olabileceğim her şeyi paylaşabileceğim yanında KENDİM olabileceğim birini , benim için çoğu şeyi göze alabilecek birini beklemektense neden kendimi BASİT birine üzeyim ki ? Neden onu düşüneyim. İşte bu kişiyle ben mutlu olabilirim. Şimdi onu kaybettiğime değil , kurtulduğuma sevinmeliyim :) Umarım iyi gelmiştir . Bak şuan şunu dinledim çok da iyi geldi belki seversin :

:)