Rahatsız eden gerçeklerle mi, mutlu eden yalanlarla mı yaşamak istersiniz?

Fark ettim ki herkes, doğal olarak rahatsız eden gerçeklerle yaşama isteğiyle dolu,
Bir insan düşünün: içinde kötülükler olmayan, yalan dolan olmayan,
Hokkabazlığı olmayan, aldatma meyli olmayan. Ve bu salak insan sürekli güzel şeyler peşinde.
Aslında pek de fazla bir şey istemiyor, tek istediği ufak tefek şeyler:
Seven ve sevilen biri. Gerçek dostluklar. Huzurlu ve sakin bir ortamda yaşamak.
Sen benim can arkadaşım, sırdaşım, kankamsın diyen biri çıkar karşısına.
Sen benim aşkım hayatım ruhumsun diyen başka biri çıkar karşısına.
Başlıyor eline, o değer verdiği insanlara uzatmaya, ve şöyle düşünür hayatımda ne kadar acı gerçek varsa eğer, hepsini canla başla alırım ve çevremdeki o güzel insanlar yardımıyla hepsini çözerim.
Ama ne yazık ki olmuyor.
Teşekkür yerine küfür hakaret. Saygı yerine aşağılanma. Sevgi yerine ihanet aldatma.
Tokat arkası tokat. Tekmeler peş peşe. Sonra birden tükenip, bittiğini fak eder o insan.
Ve şunu hatırlar:
Kandırıldığı dönemler, her ne kadar kısa bir dönem olsa da çok güzeldi ve inanılmaz mutluydu.
O salak insan benim. İki günlük yalancı mutluluğa, acı veren gerçeklere tercih ederim.

Rahatsız gerçeklerden rahatsız olan bir kişiliğim yok. Duygusuz değilimdir, fakat mantığımın duygularımla arasını iyi tutmaya çalışırım. Bu yüzden en rahatsız eden gerçeğin üstesinden gelmem 10 ila 30 dk sürer. Kendime telkinim bu yönde. Bilemediniz duygularımı sarsacak en korkunç olay dahi en fazla 1 gündür.

Daha sonra sorunu duygulardan soyutlayıp, mantık ile objektif olarak çözülecek bir probleme dönüştürürüm.

Bu kişiliğe doğuştan sahip değilim, aksine aşırı derecede hassas biriyimdir. Bu kişiliğimin üstesinden gelmek için, araştırma öğrenme ve uygulama yolu ile kazanılmış bir durum. Tabi anlık duygu dalgalanmaları gösterip saçma şeyler yapmazsam bazen, hepten robot olduğumu düşünürlerdi. Belki faydası olur diye anlattım.

Bence rahatsız eden gerçekleri, rahatlatıcı bir şekilde söylemek ve duymak..!🙂
Rahatsız eden gerçeklerin söylendiği değilde, söyleyen kişisi olmak çok zor. Gençliğimde, çok sıkıntısını yaşadım ama bunları acıtmadan söylemenin yolunu buldum.

Farklı bir deyişle; hiç bir zaman kulağa hoş gelen yalanları tercih etmedim, köyü de olsa gerçekleri tercih ettim. Ve her zaman gerçekçi oldum.

Yalanlarla kendimi avutacak kadar dirençsiz ve kaçak yaşamıyorum içimde.

Rahatsız eden gerçekelri yaşamak her zaman iyidir çünkü zinde ve uyanık kalmayı sağlar.. Şimdi sakallı şeytanlar o mutlu eden yalanları lanse ederek ahmakları uyutuyor.

Hayatımın baharını yaşamadan göçüp gidiyorum zaten eriyorum. Daha fazla gerçekliği kaldıramam. Yalanlardan bir bilet lütfen... :(
İlginç bir strateji...

Aldatıcı yalanlar ile yaşayarak mutlu olurken iç alemimde acımasız gerçekleri düşünüp karamsar oluyorum.

mutlu olacaksam yalanlar daha cazip.
ancak aklımın bir köşesinde her zaman rahatsız eden gerçekler "gün ışığında" saklanır ki tamamen görmezden gelmem mümkün olmasın.

Rahatsız eden gerçeklerle yaşıyorum şu an mutlu eden yalanlar bir süre sonra mutlu etmiyecek biliyorum

Rahatsız eden gerçeklerin farkında olup, mutlu eden yalanlarla yaşamak isterim :)