Harry Potter denen merkep kılıklı büyücünün Hermione kardeşimize yaptığı itliği gururuma yediremiyorum, böyle adamlık olur mu?

Oğlum bu kızla yıllarca baş başa kaldın. Yeri geldi göz göze, diz dize oturup jelibon yiyorum ayağına kurbağa bacağı kemirip , yeni çıkan büyücü kitaplarını üzerine geyik patlattınız. Ama şu kıza tatlı bir hal hatır içeren nasılsın sorusunu sormayı bile aklına getirmiyorsun. Çekik gözlü Cho'ya yürüyorsun. Ulan sen düşüğün de aşağısı adinin de bayağısı bir adamsın lan. Ama kime konuşuyorum ki sen değil misin can kardeşim dediğin havuç kafa Ron'un bacısına yazılan onunla yetinmeyip sarı kafanın umutlarıyla oynayan. Kız yıllardır gözünün içine baktı. Bir adım at istedi. Sen anca yeni büyü tarifi isteyeceğin zaman yanına gittin. Sabiyi quidditch maçına bile götürmedin. Ama yok sana kızmıyorum. Tüm suç Woldemort denen burunsuz kenevir tohumunda. Ya abi anasını, babasını hepsini bir güzel kılıcın kınından geçiriyorsun bu itin alnına niye tedaş simgesi şeklinde yara bırakıyorsun nedir bunun esbab-ı mucibesi de hele? Yani bu picin bu yaşa gelmesindeki aslan payı senin. Önüne gelene posta koyuyor , asasıyla ona buna mekruh büyüler yapıyor , eline bir gün olsun yasin-i şerif alıp ölmüşlerinin ruhuna bir fatiha hibe eylemiyor ancak çevresindeki insanlara her türlü itliği , her türlü şerefsizliği zerre-i miskal dahilinde beis görmüyor. Sinirlendim bir yeni bahar yakayım.