Annemi anlayamıyorum

Her eyleminize karşın yine de olumlu karşılık göremiyorsanız ve başka alternatifiniz de yoksa, kendinizi daha fazla yormayın artık...

Ben böyle yapıyorum babam adına; onu seviyorum ama değişmek istemeyen ve hayata yalnızca tek pencereden bakan hiçbir insan ile iletişimimiz adına başka çare göremiyorum, defalarca denedim, olmuyor... Üzül'üyorum, yüreğim inciniyor, ağlıyorum; bedenen yakın da olsam ondan kalben uzağım... Her şeye rağmen onun evladı olmak, yıprandığım gerçeğini değiştirmez; ne birisine ne de şahsıma haksızlık edilmesine müsaade etmem...

İletişiminde olduğunuz insan ne kadar iyi olur ise olsun, bakılan pencere 1 adet ise, öyle bir an geliyor ki geçmişe dair tüm değeriniz küçücük bir hatanız ile eşdeğer tutulabiliyor, çünkü tek bir kanaldan yönetilen bir hayat söz konusu, siz ise buna inanamıyorsunuz... Verdiğiniz tüm emeğe karşın annenizden aldığınızın bu olmasının sebebi ifade ettiğim şey olmak ile birlikte, zamanın getirdiği alışkanlık biraz da... Bunun sizin "vazifeniz" addedilmesi... Anneniz ile "bize aynen yazdıklarınızı" birebir konuşmadı iseniz konuşun, bu (eğer içtenlik ile dinler ise) sizi anlamasını sağlar, fakat buna rağmen bir değişim görmüyorsanız sizin mükellef olduğunuz bir durum/oluşması muhtemel bir vicdan azabı kalmamış demektir... Aynı ortamı paylaşmaya devam ettiğiniz sürece "kendinize dokunabilecek manevi zararı" en aza indirgemeye, oyundan en az hasar ile çıkmaya gayret edin... Keşke daha olumlu gelişme imkanı olsa olayların, anneniz ile aranızdaki diyaloğun... Sizinkisi de, benimkisi de kötünün iyisini oynamak... Dilerim mutlu olursunuz...

ben de annemin dediklerini yapmaya çalışıyorum en çok onu ben düşünüyorum gayet de başarılı bir insanım ders konusunda da.maddi olarak da yardım ediyorum ama o da benim kıymetimi bilmiyor gibi davranıyor en ufak bir şeyde aşalıyor abim var o hiçbir şey yapmıyor asalak gibi yaşıyor ama onun her dediğini ve her işini yapıyor ben de bunu anlamıyorum:(