Sizi hayattan soğutan insanlara karşı tavrınız nasıl olur, hayattan soğuyan bir insan yeniden hayata nasıl başlar?

Doğru duvar sarsılsa da yıkılmaz denir ya, ben bu görüşteyim. Üzülebilirim, ağlıyabilirim, sarsılabilirim amma velakin yıkılmam. :)

Bir çay koyarız, yeniden başlarız. :)

Bir süre ben de öyle olmuştum şu an seni çok iyi anlayabiliyorum ama tavsiyem sana hayatın cazibelerine ve güzelliklerine düşün ve unutma her insan bir kez dünyaya gelir mutlu da olsan mutsuzda olsan bitecek bir gün en iyisi mutlu olmak

Kendimi dibe çökertiyorum. Sonra "Bu iş böyle gitmez. Hayat güzel sence bu beyinsizler için vazgeçmeye soğumaya değer mi?" diye sorguluyorum kendimi. Ve asılıyorum tekrar dört kolla

Onları umursamayıp ekmeklerine yağ sürmemek için azmedip yeniden başlamalı insan.

Beni hayattan soğutan insanları öncelikle hayatımdan çıkartıyorum daha sonra onlara inat her şeye daha sıkı sıkı bağlanıyorum hiç bir şey olmamış gibi davranıyorum güçsüz görünmenin bir anlamı yok

derhal uzaklasirim sessiz sedasiz.. hayattan sogudu mu insan geri donusu olmaz ki.

İnsanlar ile hayattan soguyorsa insanlar ile tekrar hayata donebilir

tavrim cok illet olur bende onlari soguturum ödesiriz