Hayatı çok kötü geçip sonra toparlayan ve iyi bi hayata huzura kavuşan var mı?

Babam bütün çocukluğumu mahvetti. Ciddi derecede dayaklar, yokluk, açlık vs derken seninde dediğin gibi eziyetti gerçekten. Yaşadığımız evler çok kötüydü. İlk evimizde sürekli böcekler, fare vs olurdu. İkincisi de bodrum kattı, orası da böcek fare doluydu. Ama sonra kendi kendime baban bu kadar uğraştın, artık bırak dedim. Sen böyle durdukça hayatında hiçbişe düzelmez dedim. Önce kendimi toparladım. Sonra çalışmaya başladım, yaşım 17 idi. Babamı ekarte ettim Bi şekilde, zarar vermeden ve kırıp dökmeden tabiki. Şimdi şükür, ev aldık taksit ödüyoruz. Durumumuz o zamanlara kıyasla daha iyi. Babam desen o zamanlara göre daha duruldu. Arada ufak tefek yükselmeleri oluyo ama bağırıp çağırıp susuyor.
Vazgeçmezsen kazanacaksın emin ol. Kendinden, kalbinden, ruhundan asla vazgeçme. Yaşadığın dünyayı değiştirmeye gücün yetmez. Ama inan ki kendi dünyanı değiştirebilirsin. O güç, o azim içinde var. Önce kendinle başla işe. Kendini toparlamazsan hiçbir şey toparlanmaz. Yıkılmak yok küçük hanım, dön geçmişe bak neleri atlatmış geride bırakmışsın. Geçmişte yaptın, yine yaparsın. Hadi kalk ayağa 😉