Hayatta en çok acıtan şey nedir? Hayal kırıklıkları mı yoksa yaşanması mümkün iken yaşayamadığın mutluluklar mı?

Gözünün önünde seni seven mi yoksa uzak diyarlar da bir sevdiğin mi?

Beni seven ama beni sevmediğim mi?

benim*

Seni sevini neden sevmiyorsun. Başkalarına biriktirdiğin umutlarından dolayı... Umutlarını mutluluk bulmak için doğru yere bahşetmek daha güzel olmaz mı?

Hayır çünkü bu bir zorlama olur seni seven birini kendini zorla sevdirirsen eğer ileride bir gün çatlak olur, içinde ukte kalır unutsan da kalbin unutmaz bu yaptığını

Hayallerini, hedeflerini bir kenara bırak... şu an ki bütün ümitlerini bir anlık kafandan at... Şimdi sen kimi seviyorsun? Hayallerine, hedeflerine ulaştıktan sonra bir başka hedef, hayal kuracaksın... Yani mutlulu düşler iken yanlış şeyler ile hayatına yön vereceksin... Sonra arakan bakacaksın sadece 5-6 dk lık mutluluklar ve gerisi boş amaçlar ile dolu yaşam...
İnsan değer görmek için değerlenmeye çalışır, lakin sen sıfır iken sana değer verini umursamıyorsun... Bir düşün derim...

Görüşünüz için teşekkürler... :)

Bu da farklı bir bakış açısı ama beni seven bir insanı ele alalım. Bu arada bu durumu gerçekten yaşıyorum, şu an benden hoşlanan biri var ama ben kimseden hoşlanmıyorum ondan da hoşlanmıyorum. Gerçekten ne fiziksel özelliklerini ne de iç güzelliğini beğendim, kesinlikle bana göre biri olmadığını düşünüyorum. Kalbimi beni her sevene açacak mıyım yani sırf değer görmek için? Yalnız kalırım daha iyi diye düşünüyorum, hiç bir özelliğini beğenmediğim en ufak hoşlantı duymadığım bir kızla da sırf değer görmek için beraber olmak istemiyorum yani.

Yaşamadığım hayat yakında bu denli yorum yapamam... İyi geceler dilerim...

İyi geceler

Doğanın kanunu diyerek yola devam etsek, olmaz mı?

ne yaşadığını bilmiyorum kardeşim ama ben yaşadım ve kolay olmuyor..
belki de ben güçsüzümdür, bilinmez..

Babaannem vardı, 7/24 gözlerinin içinde bakardım. Nefes alış-verişini bile sayardım... Bir insan kötülük yaptığında onu şıp diye umursamaya biliyorsunuz... Ama hep iyilik yaptığında içinde bir burukluk kalıyor... Gitmiyor... Ne oradan gitmesini istiyor insan nede orada kalmasını... Zıtlıklar içinde kalmak kötü... Bence bu başka şeylere direnme gücünüzü artırıyor ve artıracak da...
Güçlü kim var ki biz olalım... İyi geceler dilerim...