Çok iyi niyetliyim. kendimi saf, salak ve mutsuz hissediyorum... ôzguvenim yok biktim artik?

Hayatta bir amacim yok. sosyal fobiliyim ve özguvenim de sıfır. gercek dunyada yasmaiyorum gibi. hicbirseyi umursamiyorum. herkese karsi iyi niyetliyim, çok safım. kendime bakmiyorum bile. saclarimi hep ayni sekil yapip (at kuyruğu) okula gidiyorum. kendimi aslinda guzel buluyorum ama herkes cirkinsin diyor. bir gun sacimi farkli bir sekil yapmistim en yakin arkadasim senden utaniyorum dedi. ve bazen bana boktan farkin yok diyor... Ve bu gün yakin arkadaslarimdan biri de bana sen çok salaksin dedi. mal gibi davraniyormusum. bn de kendi hareketlerimi garip buluyorum...
Maddi durumumuzsa pek iyi değil. bugün annem tarlada calismaya gitti. bu yil okul gezisi var, calistigi parayi bana vercek gezi icin. ama anneme cok üzülüyrm. anneme kiyamiyorum.😳
bir arkadsm var. hergun yeni bisey aliyor. bn de yaninda gidiyorm. o bakiyor aliyor, bnde orda mal gibi bakiyorum. bnde ayda yilda bir kez birseyler aliyorum. bende biktim artik hayattan. özgüvenim zaten sıfır... Amacim yok, yasama sebebim yok, herkes çok kôtü ve cok seviliyor. bn cok iyiyim, iyi niyetliyim yanima yaklasan bile olmuyor... offff offf
Dogru duzgun konusmayi beceremiyorum bile, bazen sacmaliyorum. kendimi ezik gibi hissediyorum
bir örn veriyim eziklik anlarimdan: siniftan bir kizin dogum gunu partisi vardi. siralari dolasarak bütün kizlari davet etti. bn en önde oturuyodum, beni siklemedi bile.😐
Tek beni cagirmadi. zaten sinifta pek konustugum yok. gıkım çıkmiyor.
Bn de artik sosyal olmak, bir konuda fikri olan, dusuncesi onemsenilen, fikirleri dinlenen, özgüvenli biri olmak istiyorum.