Annem asla hayallerimi desteklemiyor?

Herkesin bir zamanlar belki hala içinde şarkici dansci olma istegi olmustur. Benim bu olay kac yasima geldim hala bitmiyor. Universite sinavina tekrar hazirlaniyorum, anneme her zaman hayallerimden bahsediyorum, ama her hayalime bir "günah" bir "olmaz" ekliyor. Pilot olmak istiyorsdum o kadar erkegin arasinda ne yapacaksin, ailenden kim pilot sen olacaksin diyordu. Hayalimi bitirdi icinde. Sesimin güzel olduğunu dusunuyorum, bir zamanlik hevesim sayesinde korece ve japonca öğrendim (Korecem ileri seviye ama japoncam tam oturmuş değil) İngilizce zaten biliyorum. Çevirmen tercuman olmak istiyorum başka ülkere evine gelse bile gidemezsin diyor babam da dahil. Artik bugun korkmadim soyledim sarkici olmak istedigimi Allah yazdiysa bozsun sakin bir daha o lafi agzina alma diyor. Oyle dindarliktan olen biri de degil sirf gösteriş ve o kıt kafalı ailesi yuzunden boyle. Gercekten artik dayanamiyorum kac yasima geldim kac yildir bu baskiyla yasiyorum kaldiramiyorum. Basarilarimla ovunmey biliyor ama birgun gelip onu test kitabi koymuslugu bile yok. Sorsan beni lisede saniyor. Allah askina fikir verin dayanamiyorum.