Küçüklüğünden beri sorunlu bir babaya sahip olan var mı?

Malesef ki.. Her gece eve içip içip gelirdi. Uyuşturucu kullanırdı. Ben hep korkardım, babam beni alacak diye, annemi öldürecek diye.. Her gece gizlice bakardım annem nefes alıyor mu diye? Annem suçsuzdu, eziliyordu. Ananem de annemi kabul etmiyordu evine. Zaten babam annemi her fırsatta gebertiyordu. Benim annemin ruhu ölüydü.. Defalarca dirilip öldü kadın. Benim babamın ağzı bozuktu, annem beni alıp komşularının evine kaçardı babam hep onu sevgilisi var diye suçluyordu. Kavga ettiklerinde hep babam "Sevgiline git!" Derdi sürekli.. Annem benim yüzümden babamdan boşanmadan öldü. Babam beni kaçırırdı hep, korkardım. Aslında babam her istediğimi alırdı, her şeyi yapardı ama onun şerefi yoktu vicdanı yoktu ben ne olursa olsun babam demekten vazgeçmedim. Ne olursa olsun o babam bana istediklerimi verdi fakat annemi veremedi. İçimizden tek bir parça eksik. Annem..

Babam hep içerdi eve hiç gelmezdi. Zaten ben 15 yaşlarındayken de anneme borcu kitledi terketti. Bu beni iyi etkilemedi bende insanlara hiç güvenmem ve bana sorumluluk duygusu yükledi. Kardeşime hep korumacılık yaptım hep babası yerinde olmak istedim çünkü o bir erkek ve o da etkilensin bizimle istemedim. Erkeklere zaten asla asla asla güvenmem genelde sadece eğlenceliyse yakışıklıysa vb. Bir ilişki yaşarım aşk veya sevgi bu duygular bende yok.