Kendini put yapıp kusursuz gören insanlar, kuruluşlar ve toplumlar hakkında ne düşünürsünüz? Hata yapmayacağına inanmak, en büyük hata değil midir? Ne düşünüyorsunuz bu konuda? Bu tarz insanlara karşı tavrımız ne olmalıdır?
Narsizm kendisini mükemmel, kusursuz ve ideal sanan bireylerde görülen bir kişilik bozukluğudur. Bu tip kendi kendine yeten bir kişinin tüm belirtilerini gösterir; boş sözler ettiği zaman bile kendini çok önemli bir şey söylemiş gibi hisseder. Başkalarının söylediklerini çoğunlukla dinlemez ya da onlara ilgi duymaz. (Zeki bir insansa, bu tutumunu sorular sorarak ya da karşısındakine ilgi duyuyormuş gibi yaparak saklamaya çalışacaktır.) Narsist kişiyi her türlü eleştiriye karşı gösterdiği aşırı alınganlıktan da tanıyabiliriz. Bu alınganlık her türlü eleştirinin geçerliliğini yadsıyarak, kızgınlık ya da üzüntüyle tepki göstererek ortaya konulur. Pek çok durumda narsist eğilim alçak gönüllülük ya da alttan alma tutumuyla gizlenebilir; narsist eğilimli bir insanın alçak gönüllülüğünü kendine hayran olmak için bir neden olarak kullanması da az rastlanan durumlardan değildir. Değişik belirtileri ne olursa olsun tüm narsisizm türlerinde, dış dünyaya karşı gerçek ilginin kesilmesi ortak özelliktir. (Sevginin Ve Şiddetin Kaynağı; Erich Fromm) Kendisini ideal bir insan modeli olarak gören narsist kişi, kendisine yapılacak en ufak bir eleştiriyi bile öfkeyle karşılar ya da kendisini aşağılanmış hisseder ve utanç duyar. Kendisini mükemmel biri olarak gördüğü için eleştirilebilecek bir yanının olmadığını düşünür. Çok önemli biri olduğuna inanır, yeteneklerini ve başarılarını abartır, hak edecek bir şeyler yapmadığı halde kendisine özel biriymişçesine davranılmasını bekler. Freud sonrası psikanalistlerden Horney’e göre (1939), narsistik kişinin diğer insanlarla duygusal bağları çok zayıftır ve sevme kapasitesini yitirmiş olmanın boşluğunu yaşar. Bu tür benlik şişmesi, yok olma tehlikesinin süregeldiği koşullarda yaşayabilmek için gerekli oranda kendine saygıyı sürdürme ve sevginin olmadığı yerde, hiç olmazsa beğeni toplayarak bu boşluğu ödünlemeye çalışma çabalarının anlatımıdır. Dolayısıyla narsisizm kendini sevmeyi değil, kendine yabancılaşmayı simgeler.
En çok neye gülüyorum biliyor musun? Hani bu Allah'ın varlığına hakaret edenlerin öldükleri zaman öteki dünyadaki hallerine gülüyorum :D Bu dünyada herşeyin olup biteceğini zannedip her haltı yiyip ondan sonra da hiç bir şey yokmuş gibi davranan insanları öldüklerinde öteki dünyada düşündükçe kahkaha atasım geliyor :D
sanki kendisi sütten cıkmıs ak kasık peygambermisin yigen asıl sen kendı derdine yan allah kibirli ve yalancı ınsanları sevmem unutma bunu bügün allah icin naptın anlat bakayım
eleştireye açık olcaksın bacım ozaman her konuda oldugu gibi maden bır sorusoruyorsun aldıgın cevap senı huzursuz edıyorsa dırek dırek bu konuyu direk sil derim benden sana tavsiye sonra gittigin yerde sorarlar bos zamanlarında bunlarmı ugrasıyorsun diye
yannişa yalniş dogruya dogru derim ben okadar erdem barındırıyorum ıcımde ismin önünde evanescence yazan bir kızdan ne hayır gelır an buyuk atais dır kendısı bılgın olsun dınledıgın grup bıle şahibeli artı bırde putdan bahsediyorsun sonra allahın bır sozunu paylasıyorsun hey gidi günler hey
Hatasiz kul olmaz hatalardir insani kusursuz yapma yolunda ilerleten hata yapicaksin ki sonraki adimlarini dogru atabilesin. Muhattap olmuyorum kisiliksiz insanlari c