Kendimi nasıl toparlayabilirim?

kimseyle konuşasım gelmiyor.
insanlardan çok soğudum. çok alıngan oldum ve çok da kırılgan. arkadaşlarım hayatımdan çıksa hiç takmam üzülmem, o dereceye geldim. kimseye değer vermek istemiyorum, eskisi gibi duygusal değilim bu konuda, ailemmden başka kimse vazgeçilmez değil kafasında yaşıyorum. öz güven sorunum vardı hep şimdiye kadar, biraz da bunu atlatmak için katılaşıyorum sanırım, değişmek istiyorum çünkü. ama tuhaf bir dönem geçiriyorum. içimden hiç bir şey yapmak gelmiyor. aşırı takıntılı oldum. hiç bir amacım yok hayata dair, sınav var, bu sene kazanamazsam seneye işsizlik iyice canımı sıkacak. yaşım küçük değil. elimde hiç bişeyim yok. bu yaşıma kadar hiç sevgilim olmadı. en son evli birine kör kütük aşık oldum. görüşmüyorum ama beni çok etkiledi. belki de bu ruh haline gelmemin en büyük sebebi o oldu. çok kıskanç oldum, insanların başarılarını, mutluluklarını kıskanıyorum. birinin biriyle arası bozulsa üzülmüyorum. gezmeyi seven biriydim, istanbulu bile ihmal ediyorum. sokaklarında dolaşmak bile zor geliyo artık. hep yatağımda olasım var. hep uyumak istiyorum. kursu ekiyorum durduk yere. ders çalışmakta çok güçlük çekiyorum. aklıma herhangi bir olumsuz olay getirip ağlıyorum olur olmaz zamanlarda. ben ki gamsız biriydim bu halllere geldim, hayatımda hiç bu seneki kadar ağlayıp durmamıştım. müzik dinlemek en büyük zevkimdi. onu bile yapmyorum artık. havam yerindeyse dinliyorum, yani çok nadir. daha neler neler, deprosyanda mıyım evet büyük ihtimal, ama sürekli böylryim artık. depresyon belli zaman sonra geçen bir şeydir belki. ama bu bende geçmiyor. artık kendimi üzmekten haz alır hale geldim. ne bileyim artık, saçmasapan hayaller bile kuramıyorum. hiçbir gece hayal kurmadan uyumazdım. artık gecelerimde ne hayallere ne dualara yer var. böyleyim işte. allahtan belamı bulmuş gibiyim.