İnsanların derdini dinlemekten sıkılıyor musunuz? Eğer sıkılıyorsanız insan ilişkilerinde iyi olmanız mümkün mü?

bir kaç sene önceye kadar heralde dert dinleyip insanlara yardım etmekte aşırı istekliydim ve bunu isteyerek yapıyordum. Bene çoğu insan gibi çok zor dönemlerden geçtim ve hala çok zor dönemlerdeyim. Belkide çoğu insandan çok daha fazla. Acaba bundan mıdır başkalarının derdini dinlemek sıkıyor beni. Kendi dertlerimide anlatmak istemiyorum çünkü dertleri düşünerek yaşayamayız diyorum kendime. Ne bu negatiflik ne bu hüzün. En yakın dostlarım bile anlatırken şişiyorum. Farkettim insanlar ben kötüyüm dediğinde bana çok basit mi geliyor ne. İyi olmak elimizdeyken ne bu dert. Bu yazıyı çok az insan okuyacak biliyorum fakat içimi dökesim vardı

Esas sorum şu şurayı okumanız yeterli esasında. Bu insanların dertlerini dinlemek sıkıyorsa insanlarla dostluk iletişim kurmak mümkün mü sizce. İnsanlara yardım etmek farklı. Fakat ortamı negatifleştirmeye ne gerek olumsuz şeyler konuşup