Evet sevgili arkdaşlar sosyal anlamda çok kötü durumlardayım ve durumlardaydım... yani bu 18-19 yıl süre gelen bir dert...Çocukken yani ilk okul 2 de felan başladı ve hayla devam eden bir ezilme. o yaşlarda arkdaşlarım hep ezerdi saygı duymazdılar önerilerimi-isteklerimi ve diğer kişisel yönlerimi hep alay konusu eder ezerlerdi... Sonuç:Sonuç içine kapanık ve kendinden bile şüphe eden bir ufaklık veeeee zaman geçip gitti ve ailesi durumunu takip etmeyip -ki pekte umurlarında değildi. Babam 1 karış yukarıda beyin küfürden başka bişey bilmeyen ve tek bildiği şey hiç bişey bilmdiği idi... Annem zaten annemin kişiliği benim gibi pek sesi çıkmayan bir anne sürekli bana sorardı ama bişey yapmazdı... Ailem çok zengin değildi ama allaha şükür vardı... ama ailem çok ölü ve genelde monoton bir aileydi... bunların etkisi assında olmaz ama arkdaşlardan görmeyince insan aileye dönüyor yüzünü... Ha hiç mi kuzen felan yokmuydu ve evet yoktu... hepsi istanbuldaydı neyse bu şekilde gitti ve gelinen nokta çokta ileri bir nokta değil 18 yaşında hiç kız arkdaşı olmayan ve arkdaşı olmayan biriyim...Çok güzel
Sosyal ilişkilerim "Berbat" bunu nasıl düzelticem saygı değer KS Gençleri ve sayıgı değer Yaşlıları?
Sanırım sende bardağın boş tarafını görenlerdensin. İlk olarak ne kadar onlardan şikayet etsende bir ailen olduğu için şükret. Çoğu çocuk bundan mahrum. Daha sonra başını sokacağın bir evin var. Hayatı sevmeye çalış. Mesela yaşadığın ilçeden uzaklaş iki üç saatliğine git başka bir yere. Orda insanlar bul, kendini olmak istediğin gibi tanıt.
1
15 Yorumla
Soran
+1 yıl
Ailem iyi yani seçme şansı verseler yine seçerdim... sadece ailem biraz ölü gibi... Bu beni piskolojik olarak %5 civarı etkiliyor. Sorun bende daha çok aile kısmı pek etkili değil sadece küçücük bir etkisi olduğunu belirttim.
Alanya da küçük bir yer ve biz alanyalı değiliz bütün akrabalar İstanbul İzmir ... yerlerde akrabaların yarısını tanımıyor diğer yarısı da hayırsız tabirinde. Yani bulunduğumu yerde bir akraba yok...(olsada fark eder miydi? hayır...) Sebeb eziklik, birisi sana laf attığında ne yaparsın? +Cevap veririm tabiki... peki sen (desen)? Hayır edemem büyük ihtimal hele -ki bir-iki kişi ise daha da zor... özgüven hiç hiç hiç yok... Bunu bir türlü toplayamıyorum.
18 ve bunun çok küçüklükten geldiğini düşünmüyorum biliyorum... Bundan uzaklaşmak için arkdaşlarımla arayı iyi dutmaya çalışıyorum ama pek konuşkan biri değilim, ağzı laf yapan biri zaten değilim o yokken bu olması saçma olurdu zaten... İnsanların beni ezmesi ve bana laf atım buna karşılık verememem. Özellikle aşağlık insanlara cevap veremeyince içim yanıyor san -ki volkan kaynıyor hatta bu kişiliğimi değiştiriyor bir anda şeytan düşünceli kötü düşünceli bir insan olu veriyorum. Aslıma gelince bunun tam tersi ama genelde çekingençlik ve öz güvenim olmadığından insanlar beni ezikleyip azarlıyorlar ve işte ipler burda kopuyor ve insanlara düşman oluyorum. Ha aileye pek bişey söyliyemiyorsun söylesemde ne yapıcan oğlum cevabı geliyor... Bu sorun beni bam başka ve sevmediğim bir yöne itiyor ve insanlarında hiç sevmiyiceği asabi birine
Kendine göre kararlar alman lazım insanlara hayır demeyi öğrenmelisin kendi kendini motive ederek yapabilirsin bunu kendine gaz ver yani unutma ki herkes seninle aynı kimsenin ne bir fazlası var ne bir eksiği insanlarla arana mesafe koyma ben git can ciğer olda demiyorum ama önyargılı olma küçüklüğünden beri bu tür şeylerle karşılaşmış olabilirsin ama bu bundan sonra böyle olacağı anlamına gelmez lütfen kendine güven bence senin tek sorunun kendine güvenmeyişin benim düşüncelerime göre kendini gayet iyi güzel ve anlaşılır şekilde ifade edebiliyorsun
Kouşurken değil yazarken evet. Karşılıklı olduğunda kekeliyorum bile ve sesim de kısık çıkıyor bu arada piskolojik bir fobim var... dediğim zamanlarda vicut oyalanıcak bişey bulamadığından sorun çıkardı -ki canlı duruyum 4 senedir yeme fobim var ya da yutkunma... Sanırım bir insana verile bilicek en büyük nalete sahibim. Heresin soluksuz yemek yemesine haranım... arkdaşlarım 10dk yerken ben 30 dk anca bitiriyorum ve yanında bir içicek de olmalı... Piskoloğa gittim bir yararı olmadı ve şaşırmadım da çünkü biliyorum -ki kendilerini anlamıyan piskoloklar var ve insanlara yardım ediceğim diyorlar piskolok işleri cerrahlardan yüksek ve kaliteli eğitilmeli yoksa bir işe yaramıyormuş diyor insan... bana annem babamı sordu bende burda söyleidğim şeyleri söyledim ve sizin sorularınıza yakın bişey bir ilaç verdi... ama o zaman intahar etmeyi ve her sabah ağlıyarak kalkıyordum yani zorundaydım... Çok acı çektim. Ama hayla yaşıyorumla idare ediyorum işte :) hayalim ise doktor olmak.
Ya lütfen böyle düşünme seni seven insanlar olduğuna ben eminim hem bende yavaş yemek yiyorum bu tür ufak detaylara takılma keşke aynı şehirde bulunsaydık gerçekten seninle arkadaşlık etmeyi çok isterdim ve abartmıyorum bence sen mükemmel ötesi bir doktor olacaksın umarım hayallerine kavuşursun
Umarım. Bu hayalime ulaşıncaya kadar çalışıcam çünkü iyi bir meslek maddiyatını bir kenara atıyorum. İnsanlarla ilgilenmek beni daha iyi yapa biliceğini düşünüyorum ve biyolojiye bayılıyorum... Bunun dışında gerçektende iyi birisiniz. Bunu nerden biliyorsun derseniz bilmeme gerek yok. Zaten iyi niyetli ve yardım sever biri olmasanız bu denli yardım etmez, beni dinlemezdiniz. Güzel yorumlarınız için teşekkürler.
Ne demek her zaman. Aslında bende çok utangaç birisiyim. Mesela 19 yaşında da değilim. Sanıyorum ki burda yaşımı büyütmesem beni çok fazla nasıl desem takmazlar. 18 yaşında olduğunuzu söylemiştiniz ve ben normalde sizin yaşınızdakilerle pek fazla konuşamıyorum bende sizin gibi utanıp sıkılıyorum. hatta bir bakıma sizinle benziyor bile olabiliriz
Fotoraf size mi ait? Her insanda var bende az ama kendime olan güvende az... sevdiğim bir kızla sohbet etmeye gidebilirim... ama yanına oturunca öz güvenim adeta bir balon gibi söner... utanmayı aşarım. öz güveni aşamıyorum ve çok kasıyorum ama ilk hamleyi yapıcak cesaretim vardır sonrasını ilerletemediğimden bu cesaret havada kalıyor.
Aynen bende de o var hic özgüven falan yok ben de ailemin yanında daha kötüyüm okulda biraz arkadaşlarım beni acıyor ama kalabalık yerleder kızarıyorum sıkılıyorum konuşurken de kekeliyorum resmen:/
0
3 Yorumla
Soran
+1 yıl
Aynen ben... Bu durumunu düzeltmeyi denedin mi? hani bir çözümünü bulduysan... :)
İlk önce arkadaslarıma falan gittim heryere onladan özgüven alıyomusum gibi hissettim hep sonra lsseye başlayınca açıldım zaten sonra işlerimi kendm gormeye calıstım ailemin yanında da yavas yavas konusmaya basladıgımı fark ettim ama kalabalık ortamlar da hala aynıyım 😔
kavga etmeyi öğren ve seni ezenlerden bir güzel intikamını al. beni üni de ezmeye çalışan bir piçe böyle ders vericektim ama ayırdılar
1
6 Yorumla
Soran
+1 yıl
Ama herşeyi de kavga ile çözmek çözüm değil? denedim 8 sınıfta hiç bişey yokken beni dövdüler eve giderken bir kuytuda 3 kişi birden... dövenlerin liderini bir gün tek başıma gittim dövdüm 2 gün sonra 5 kişi çevirdiler beni ağzımdan burnumdan kan gelesiye dövdüler yani genelde bir çözüm yolu değil sadece kısa süreli ve bunu yapmak cahillik göstergesi birazda hemen kavgaya girmek yani sakın yanlış anlama... Her laf atanı bu şekilde halletmeye kalkarsam 3 güne... cenazeme gelirsin :) eskiden kalma eziklenme acayip baskın alt beyine artık iyice yer edinmiş bişey deidği zaman biri cevap veremiyorum... ezilip kalıyorum. Sevgilim aslında çok ola bilirdi... lisede ilk gittiğimde 2-3 kız başıma üşüşmüştü ilk gün ama kişiliğimi görünce heres bir anda dağıldı... Yani sorun şurda bu ezilme kişiliğimi etkilemiş biri bişey dedediklerinde birileri kalıyorum.
o zaman arkan olacak kardeş yapcak bişi yok benim işim telefona bakar ilk ben döverim sonra onlar 5 kişi olarak döverse telefonla ararım basarım mekanlarını
Zaten ben iriyim... yani kas bakımından çok yağ yok boy 1.89 ayak numaram 46-47 :) ayak numaram yeter...1 yıl kicik boks yaptım 2-3 kez maça gittim antalyaya 3 üncülük felan almıştım...
En İyi Cevaplar