Fakirlikten bıktım?

İsyan etmek istemiyorum ama artik cok bunaldim. Ailede anne tarafinda da baba tarafindada en fakir biziz. Belki de onların zenginliklerinile ister istemez sahit oldugum icin kendimizi cok fakir goruyorum ama oyle. Hepsinin en az bikac tane evi, arabasi var. Çocukları her istedigini alabilecek durumda. Allah daha cok versin kimsenin parasi umurumda degil ama keske biraz bizdede olsaydı. Babam ben dogdugumdan beri ayni isyerinde calisiyor. Gidis 3 gelis 3 toplam 6 vesait yol gidiyor yasi da baya var ve kalp hastası. Allah gecinden versin babam olse biz dimdizlak ortadayiz annem ev hanimi. Tabi bu aralar is bakiyor bulasikcilik vs insallah bulur. Ablam ve ben uni ogrencisiyiz ablam sehir disinda. Onun kirasini ananem oduyor. Ama babam her hafta harclik yollar. Evimizin kirasini bile cogu zaman geciktiriyoruz. Olmuyor, denklesmiyor. Ablamda bende sosyal hayati olan tipler değiliz hep evdeyizdir. Hele ben yol parasi ve sigara disinda hicbir giderim yok. Annem babamda gezmek icin dışarı cikmaz. Para ev giderleri ve ablamin harcligina gidiyor sadece. Bunları yazarken kendimi dusunuyorum belki sonucta genc bir kizim kendime almak istedigim bir seyler olunca pek alamıyorum genelde ama dusundugumde en cok uzuldugum kisi babam. Adam 22 yildir kopek gibi calisiyo haftada 1 tatili var bir tek. Sabahin 7sinde evden cikar aksam 9 da gelir yemek yer uyur. Onun guzel bir hayat yasayamadigina uzuluyorum en cok. Var mi aranizda durumu benim gibi olan? Siz boyle durumlarda ne yapiyorsunuz?
Fakirlikten bıktım?
Cevapla