Annemle aram iyi değil benim gibi olan var mı?

20 yaşına giricem ve annemle yakın değilim.
Çocukken şiddet falan görmedim çok şükür ama sorun yaşayarak büyüdüm. Ailem özellikle annem hep eleştirirdi. Yapamadığım, yapmak istediğim, yaptığım her şeyle ilgili.
Dışarı çıkardım 5 dk geçiksem çok sinirlenirdi. Sürekli dışarda olan biri değildim ve gittiğim kız arjadaşlarımıda bilirdi akşam olmadan zaten eve dönerdik.
Benim düşüncelerim biraz farklı annem yaptıklarımı yanlış yorumlardı bu yüzden.Öyle değil dersem daha çok kızardı ve yalancı muamelesi görürdüm.
Biriyle kavga etsem bana ne olduğunu değil karşı tarafa ne yaptığımı sorardı. Ben sessizdim çok nadir anlaşmazlıklarım olurdu ama gördüğüm muamele buydu.
Derslerim azıcık düşsün hemen yüzü asılırdı, eleştirmeye başlardı. Sinirini gün içinde başka şeyler yaparak çıkartırdı. Bunu başta tesadüf sandım ama anladımki bilerek yapıyor.
Başka insnalarla konuşurkan çok mantıklı olurdu ama ev içine gelince tam tersini yapardı.
Korkarak büyüdüm. Endişe ederek,çekinerek. Ağladığımda bile pek umrunda olmazdı. Ben çocukken bile kötü anlarımı annemle değil tek başıma, arkadaşlarımla falan geçirdim.
Öyle ağlayınca annenin yanına gitmek nedir bilmiyorum. İnsanlar annemden ayrıldım diye ağlıyor ben anlamıyorum. Annem şimdi düzeldi çok daha iyi ve dışarda iyi geçinenleri görünce hevesleniyor. Soğuksun deyip üzülüyor. Ama ne ektiyse onu biçiyor haberi yok. Yıllarca düzelecek diye bekledim ama olmadı annem ve babam ergenlik dönemimde kişilik özelliklerimi bile belirlemişlerdi. Şimdi konuşsalar bütün suçlu benim hatta bana kızmasalarmış ben daha kötü olurmuşum. Ben beklentilerimi bitireli çok oldu.Üzülünce falan aklıma annem gelmez. Benim gibi olan var mı?
Annemle aram iyi değil benim gibi olan var mı?
Cevapla