erkek arkadaşım beni ne zamandır evine çağırıyordu dışarda rahat olmadığını felan söylüyordu. kabul etmeyince ona güvenmediğimi söyleyip bozuluyordu
geçen hafta evine gittim bende herşey çok güzeldi birlikte kahvaltı yapıp tv felan izledik bana hiçbir şekilde bi kötülüğü rahatsız edici hareketi dokunmadı diyebilirim. ben onunla sarılmak ve elini tutmaktan daha ileri gidemeyen biriyim. bunların dışında beni dudağımdan öpmeye kalktı ilkbaşta izin vermedim ama sonra bi deniyeyim dedim karşılık verdim fakat buna henüz hazır olmamış olmalıyımki gözyaşlarıma engel olamayıp ağlamaya başladım.
bu size çocukca bi hareket gelebilir ağlamam saçmalık olabilir ama o anki duygu ve düşüncelerim bunu gerektirdi elimde değildi.ondan tiksindim kendimdende tiksindim. yanımdan çekildi o da çok kötü oldu çok üzüldü sonra beni evime bıraktı ve mesajlaşırken falan ağlamndan sonra sana dokunamadım gözyaşların içimi yaktı seni incittim kendime çok kzıyorum felan dedi.
şimdi bana yine eve gidelim diyor ben ona çok güveniyorum kesinlikle aklıneden bnim için kötü bişey geçmez biliyorum fakat hep böyle alışıpda evde buluşmak istemesi beni çok rahatsız ediyor. dışarda napcaz diyor hiç dışarda takılmayı sevmiyor ve dışarda rahatca davranamadığını sarılamadığını söylüyor.gerçekten öyle elimi tutarken bile çekiniyor milletin önünde böyle şeyler ona çok ters geliyor.
benim bu durumda nasıl davranmam gerekiyor şaşıyorum yaptığım hareketi hiç doğru bulmuyorum ona ne demem lazım.alışıp da herzaman evdemi buluşmak ister. fikirleriniz nelerdir?
geçen hafta evine gittim bende herşey çok güzeldi birlikte kahvaltı yapıp tv felan izledik bana hiçbir şekilde bi kötülüğü rahatsız edici hareketi dokunmadı diyebilirim. ben onunla sarılmak ve elini tutmaktan daha ileri gidemeyen biriyim. bunların dışında beni dudağımdan öpmeye kalktı ilkbaşta izin vermedim ama sonra bi deniyeyim dedim karşılık verdim fakat buna henüz hazır olmamış olmalıyımki gözyaşlarıma engel olamayıp ağlamaya başladım.
bu size çocukca bi hareket gelebilir ağlamam saçmalık olabilir ama o anki duygu ve düşüncelerim bunu gerektirdi elimde değildi.ondan tiksindim kendimdende tiksindim. yanımdan çekildi o da çok kötü oldu çok üzüldü sonra beni evime bıraktı ve mesajlaşırken falan ağlamndan sonra sana dokunamadım gözyaşların içimi yaktı seni incittim kendime çok kzıyorum felan dedi.
şimdi bana yine eve gidelim diyor ben ona çok güveniyorum kesinlikle aklıneden bnim için kötü bişey geçmez biliyorum fakat hep böyle alışıpda evde buluşmak istemesi beni çok rahatsız ediyor. dışarda napcaz diyor hiç dışarda takılmayı sevmiyor ve dışarda rahatca davranamadığını sarılamadığını söylüyor.gerçekten öyle elimi tutarken bile çekiniyor milletin önünde böyle şeyler ona çok ters geliyor.
benim bu durumda nasıl davranmam gerekiyor şaşıyorum yaptığım hareketi hiç doğru bulmuyorum ona ne demem lazım.alışıp da herzaman evdemi buluşmak ister. fikirleriniz nelerdir?
Aşk İlişkileri
Kadın Emeği
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Cinsel Yaşam
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
YKS2026
Diğer
En İyi Cevaplar