Bazen dayanamıyorum, boğuluyorum çok mu abartıyorum bir bakın?

yemin ederim aynısını yaşadım, annemin antidepresanlarını kulandım gizli gizli daha sonrasında arkadaşlarımla yolları ayırdım. boğuluyorum. bak yazarken bile gözlerim doluyor ki uzun zamandır ağlayamıyordum bile. bir yılda bambaşka bir hayatım oldu herşey herkes değişti. ama dediğin gibi anlatmak istiyorum işe giiderken her gün gördüğüm insanlardan tut işteki başarımı mutsuzluklarımı okuduğum kitabı aldığım kararları bir adamla oturup paylaşmak istiyorum. artık imkansız geliyor bu hayalini bile kuramıyorum yemin ederim. bazen düşünüyorum öyle biri olsa şunu der şöyle bakardı sonra kendimle alay ediyorum hayal kura kura ölüp gideceksin diye.

Anlıyorum az çok seni. Genç yaşta yalnız kalmak ya da yalnız bırakılmak çok zor ya da şöyle söylemek en doğrusu insanın kendisiyle baş başa kalması zor çünkü insan yalnız kalınca vicdanı konuşur. Belki doğru yaptıgı şeyleri bile sorgular olur sonrası derin düşüncelerde boğulmak. Tamam ailen , akraban vs var ama oturup konuşamıyorsun, her şeyi anlatıp rahatlamak istiyorsun ama hep bir mesafeli olmak zorundasın. Artı kimseye güvenemiyorsun ki anlatasın. Belki seni yargılar belki seni hor görür diye korkuyorsun ve susuyorsun bir derdin olsa dahi. Ben 19 yaşındayım ama emekli hayatı yaşıyorum. Çok yalnızım. 1tane bile arkadaşım yok. Zamanında dışlandım ve dışlanmaktan çok korkuyorum o yüzden sosyal ortamlardan nefret ediyorum 😢 bak benim de gözlerim doldu. Sen kimseyi kıramazsın ama sen paramparçasın onlar mutlu sen kafayı yemek üzeresin. Dün yanımdayım diyenler yarın bir bakmışın yoklar. Ne acı 😢😞