Sorunlar yokmuş gibi davranıyorum?

Patlama noktasına evet geliyosun bazen haklısın ama bir zaman sonra alışıyo insan ki ben babamın ölümünü bile kendi içime atıp gizli gizli ağlayıp kendi gözyaşlarımı kendim sildim yanı alışıyo insan zamanla. Etrafında seni adam gibi dinlicek biri yoksa hiç anlatmak için uğraşma çünkü ne kadar anlatsanda onun anladığı kadarsın.

İşte Allaha hep dua ettim o sayede biraz düzeldim yani 19 yaşındayım ama bu yaşadıkların sayesinde insan tecrübe olarak kendini 30 yaşında falan gibi hissediyo.

Aynen öyle ama ben çocuk yaşta babamı kaybedince hayat pekte istediğin gibi gitmiyo o babasızlık acısı evden çıkan o tabut falan gözümün önüne geliyo hep neyse ya

Yalnız dertlerini içine atmak maske takmanı gerektirmez ki zaten özel konular öyle herkese anlatılmaz bildiğin gibi. Sana tavsiyem mutlu görünecem kompleksine girme buna eğiliminin altında büyük ihtimalle yalnızlık korkusu var çevrenin seni eğlenceli bulmayıp senden uzaklaşmasından çekiniyorsun. bir düşün kendinle konuş yanılıyorsam lütfen söyle yoksa teorime devam edicem.