Senin kaç yüzün var, yüzünde maskelerin var mı? Hangi insanlar gerçek seni görebilir, aynaya baktığında gördüklerin seni mutlu ediyor mu?

Maskelerim yok diyen bana göre ağır yalan söyler ve aslında daha o saniye yüzünde maskesi vardır. Günlük hayatta kaç karaktere bürünüyoruz düşündünüz mü hiç ciddi ciddi? Kaç duyguyu birden yaşıyoruz? Bana göre, ruhen çöküntü yaşamamak için bir çözüm, kurtuluştur maskeler. İlla kötü anlamda olmak zorunda değil. Dediğin gibi mutsuzken mutlu rölü yapmak mesela. Daha çook anlatırım da neyse. İşin özü kimse gerçek değil. Ancak geceleri yastığa başını koymadan önce herkes maskesini çıkarır da öyle uyur. Yani gerçek seni bir tek sen bilir, görürsün. Maalesef durum bu.

Bana göre herkesin istemese de birden fazla yüzü var ama ne olduğumuzu kendimiz seçeriz. Mesela biri içine kapanık biridir ve iyi biridir. Bu kişi kendisi istese kötüde olabilir ama kendisi iyi olmak istediğinden kötü olan kısmını yok sayar. Bazen mutsuz olduğumuz zaman mutluymuş gibi görünebiliriz ve ya ağlayacağımız zaman karşımızdaki kişi bizi sulu göz görür diye gülmeye çalışırız. Yani bu insan o anki haline bağlı. Ama tabi bazı insanlar vardır kötü biri olmayı seçmiştir ve uyanık olduğundan iyi dost gibi görünmeye çalışanlar asıl onlar iki yüzlü.

Ben daha çok sessizim. Eğer birşeyde iki kelimeden çok konuşursam, o işle ilgilendiğim anlamına gelir. Utangaç değilim. Bu dünyadaki çoğu şeyi önemsemiyorum sadece. Fazla gülmem. Sadece bana sataşanlara gülümserim. Herkes bana egolu falan diyor. Pek arkadaşım yok. Tek sevdiğim kişi; kardeşim diyebildiğim Simay'ım. Duygularımı ifade etmeyi sevmem. Bu yüzden küçük yaşlarda yüzümü kimsenin duygularımı okuyamayacağı bir maskeye çevirdim. Hep içimden ağladım, içimden güldüm. Kimseyle oylesine konuşmadım. Ama her ne kadar duygusuz olsam da, içimden acı çektim. Mutlu olmak ne bilemedim. Tek uğraşım animeler. Etraftan sürekli, ruhsuz, kibirli, egolu yorumları aldım. Çok tuhaf bir psikolojim var.

Çok yüzüm var. Sayamayacağım kadar çok. En sevdiklerimin bile biz seni böyle bilmezdik demelerine sebep oluyorum kimi zaman. Kimseye göstermem kendimi, anlamak isterse kendi görür ama ben göstermem.

Su gibi oldum, yağ gibi, kan gibi...
Karşımdakileri mutlu edebildiği kadar mutluyum aynadakinden, o ben değilim. Değişirken kendimi unuttum sanırım.

Bu sarki bana hatirlayamadigim biseyleri hissettirdi. Ya da birilerini. Dış dunyada maskeler hayat kurtarir ama aynaya bakinca kendini taniyabilmeli insan. Samimiyet arttikca maske düşebilir de katlanabilir de, bu da kisilik meselesi. Ben sevdiklerimi aynam kabul ederim. Neysem oyumdur karsilarinda

Aynadaki benden memnun degilim gercek beni kime gostersem benden bir bir uzaklaştı malesef bu yuzden bir sürü maskem var benimde belki herkes gibi sahi maskesiz dolaşan kim var ki bu hayatta taktigimiz her maskede kendimizi koruma amaci güdüyoruz bence yaralanmayalım diye var o maskeler

Maskem yok. Gölgesiz, her düşüncesiyle ulu orta açık bir insanım. Bunu marifet anlamında söylemiyorum. Bazen apaçık olmak daha çok kırıyor, incitiyor insanı. Ama doğam böyle. Hissettiğimden, düşündüğümden farklı davranamıyorum. Direk suratıma yansıyor ruh halim. Direk patavatsızlığıma vuruyor düşüncelerim. Tek iyi tarafı bir noktadan sonra gerçekten sevdikleriniz haricinde hiç kimsenin sizi incitememesi.

Kedicik diye hitao ettiğim bestim var beni o biliyor bir annemin gorudu kilolu cirkin beceriksiz tembel kiz babamin gordugu tembel daha duzgun bir kiz ikizimin gorudgu beni kıskanan ezik kardeslerimin gorudugu berbat bir abla benim bildiğim ise kirgin fazlasiyla yipranmis kedicik olmasa kendini öldürmeye kalmis defalarca kendine aci cektirmis sevgiye arsiz yalniz aci ceken universte baskisi hisseden acidan okusmus ruhu olan kirilmis paramparca bir kizim ben

Çok yüzüm var, bana ait olanı kaybedecek kadar çok. Her sabah her birini yıkarken yorulacak kadar pek çok.
İnsanlar buna karaktersizlik diyorlar, ben kendini koruma diyorum. Güçlü, umursamaz, memnun görünmek durumundayım.

Maskesi olmayan insan var mı bu kotu olmak ya da ikiyüzlü olmak anlamına gelmez herzaman dışarda gorunenle içindeki sen farklıdır nezamanki karsindaki insandan sana zarar gelmeyeceğini anlarsan işte ozaman durulur dusunursun