İnsanlarla konuşmaya, buluşmaya ve ilişki kurmaya hiç hevesim yok; benim gibi olan var mı?

Birisiyle konuşmaya başlıyoruz tamamen tesadüf eseri. O kişiyle başta bir hoşlantı oluyor sonra hemen geçiyor zaten evden çıkmıyorum. 2 aydır sadece dizi film falan hiçbir şey yapasım yok. O kişi yazdığında mümkün olduğunca konuşmaktan kaçıyorum.

Beraber bir şeyler yapmayı planlıyoruz ama nasıl yapacağını bilemiyorum evden bile çıkmaya halim yokken yanında nasıl davranacağım ki. Sevmeye çalışmaya vaktim bile yok çünkü daha hoşlanamıyorum bile aslında tam benlik birisi ama olmuyor. Sorun bende biliyorum bu halimle birisiyle konuşup onu umutlandırmak de çok yanlış.

Dizileri izlerken şöyle bir ilişkim olsun diyordum bugün fark ettim ki öyle bir ilişkim olsa bile yine mesaj atmaktan kaçınacağım vs vs. Sadece o dizide birlikte olmaları birbirlerine bakmalarından etkileniyorum ama benim o raddeye gelmem için önce mesaj buluşma sevme kısmını geçmem lazım ama yapamıyorum. Ne hevesim var ne ilgim gerçekten hiçbir şey yapamıyorum. Yan yana gelsek benim enerjim olsa her şey olur ama elimden bir şey gelmiyor. İnsanları kendimden uzaklaştırıyorum sadece.

Geçmişimde pek de iyi şeyler yaşamadım , canım çok yandı. Her şeyi erken yaşta gördüm. Birinin neyden nasıl etkilenip hoşlanacağını çok iyi biliyorum. Örnek olarak... şu an bu sigarayı içeceğim ve o bana "ne güzel içiyorsun" diyecek. Sonuç kesinlikle öyle diyor bu en basit örnek neden böyle bilmiyorum kimseye gerçek halimi de gösteremiyorum hep bir manipülasyon mu bunun adı bilmiyorum bu yaptığım şey üzerinden ilerliyor.

Buraya kadar okuduysanız çok teşekkür ederim daha nice anlatmak istediğim şeyler var ama daha fazla gözlerinizi yormak istemem. Çok doluyum ve benim gibi olan birileri var mı çok merak ediyorum açıkçası... tekrar teşekkürler.