Sende kişisel bir döküntü bırakabilirsin?

Son zamanlarda öyle şeyler oluyor ki ruh halimi ve düşüncelerimi tek bir kelimede özetleyebilirim, şaşkınlık. Hayretten hayrete koşuyorum sanki. Ev okul çevre his düzen hatta dağınıklık bile. Bir yanım devlet devirir bir yanım kendine yıkılır (doğrusunu da unuttum çaktırma) üzgün müyüm neşeli mi onu da bilmiorum ama bişiler yolunda gibi değil gibi de tam sevinicem çat bir gürültü kopuyor üzülecek oluyorum şak güzel bir haber mimiklerim de kalbim de şoklarda yalnız kalamıyorum diye üzülürken buluyorum bugün kendimi etrafımdaki yabancılıkta..

Yıkık dökük insanların çoğunun yaşadıklarını hakettiğini düşünüyorum ya... Mesela hiç arkadaşı olmayan, kimsenin ona destek olmayışından güvenmeyişinden değer vermeyişinden şikayetlenen birinin zaten o değere güvene sevgiye layık olmadığını ve kaldıramadığını... Sayılırsa bunu bırakıp kaçıyorum.

30 dan sonra teslimiyet denen şeyi hissediyorsun. Olanda olmayanda Allahtan sözünü tam anlamıyla yaşıyorsun. Üzülmenin, ağlamanın bir işe yaramayacağını anlayıp önüne bakıyorsun.. kursakta kalmış heveslerin varsa bile onlarla yaşamaya alışıyorsun bu en acısı..

aşıkken mi yazdın görsele o yazıyı cncmxnxbxbmzn

Kafaya taktığım çoğu şeyin boş olduğunu ve dümdüz yaşamam gerektiğini fark ettiğim günden beri aşırı mutluyum